FPD STEUN ONS
 

Sponsored: 64% off Code Black Drone with HD Camera

Fonds Pascal Decroos Delicious - zo, 17/07/2016 - 07:43
Our #1 Best-Selling Drone--Meet the Dark Night of the Sky!
Categorieën: Aanbevolen door FPD

GEN Summit 2016

EJC Events Calender - zo, 17/07/2016 - 07:42
[Austria] - The GEN Summit 2016 will gather over 600 international editors­in­chief and media experts in Vienna, Austria next June to tackle "The Rise of Platform­Driven News". Speakers from CNN, Twitter, The Washington Post, Mashable, NBC News, and many more will present a variety of thought­ provoking sessions identifying real media solutions.
Categorieën: Aanbevolen door FPD

EUROVISION ACADEMY Master Class: What News for what audience?

EJC Events Calender - zo, 17/07/2016 - 07:42
[Switzerland] - This masterclass with help professionals understand the motivation of the news consumers. For anyone working in news production, it is essential to be aware of the audience and what motivates them to consume the news. Because in these fast changing times, you can best keep up with the evolving techniques by looking at how people are using them.
Categorieën: Aanbevolen door FPD

The 15th International Symposium on Online Journalism

EJC Events Calender - zo, 17/07/2016 - 07:42
[USA] - The International Symposium on Online Journalism at the University of Texas at Austin delivers a unique and rich repository of information on the progress of Online Journalism, with comments and insights from professionals and scholars who have been working on the frontlines.
Categorieën: Aanbevolen door FPD

7th Digital Innovators’ Summit

EJC Events Calender - zo, 17/07/2016 - 07:42
[Germany] - The Digital Innovators’ Summit is an annual international digital media conference designed to bring together senior executives from content businesses, technology innovators and solution providers to understand emerging trends, share innovative ideas and solutions, see new relevant technologies and network.
Categorieën: Aanbevolen door FPD

BBC Academy’s Women in Radio

EJC Events Calender - zo, 17/07/2016 - 07:42
[United Kingdom] - The BBC Academy in conjunction with BBC Local Radio is holding two further awareness days for women who are interested in presenting on BBC Local Radio in England.
Categorieën: Aanbevolen door FPD

The 4th International Conference on M4D Mobile Communication for Development

EJC Events Calender - zo, 17/07/2016 - 07:42
[Senegal] - The conference is the fourth in the M4D biennial series following the inaugural conference in Karlstad, Sweden in 2008. The 2nd conference was in Kampala, Uganda in 2010 and the 3rd in New Delhi, India in 2012. M4D2014 aims to provide a forum for researchers, practitioners and all those with interests in the use, evaluation, and theorizing of Mobile Communication for Development.
Categorieën: Aanbevolen door FPD

International Journalism Festival

EJC Events Calender - zo, 17/07/2016 - 07:42
[Italy] - The annual Perugia International Journalism Festival is the leading journalism event in Italy. It is an open invitation to listen to and network with the best of world journalism. The leitmotiv is one of informality and accessibility, designed to appeal to journalists, aspiring journalists and those interested in the role of the media in society. Simultaneous translation into English and Italian is provided. The festival is open to the public free of charge.
Categorieën: Aanbevolen door FPD

Waarom LinkedIn vol staat met bullshit-content

De Nieuwe Reporter - do, 14/07/2016 - 13:48

De statusupdates op LinkedIn zijn meestal niet veel soeps. Hoe kan dat eigenlijk? En wordt al die onzin niet de doodsteek voor dit professionele sociale netwerk?

Leuk joh, die zoveelste hoax-uitleg over de marcheervolgorde van een roedel wolven. En we zaten echt te wachten op dat inspirerende Richard Branson-citaat.

Waarom zijn de statusupdates op LinkedIn nu nog zo verschrikkelijk? Er zit een strategie achter, maar de uitvoering is twijfelachtig.

Waarom er nu zoveel onzin op staat

De alomtegenwoordigheid van content met lage kwaliteit heeft de volgende redenen:

  • Op Linkedin voeg je iedereen toe die je kent. Slechts sommigen plaatsen statusupdates (want die functie bestaat relatief sinds kort) en dat zijn niet per se de interessantste verhalen van je interessantste contacten. Om méér te zijn dan een digitaal adressenboek met CV’s, wil Linkedin je echter tóch een voortdurend goed gevulde newsfeed tonen.
  • Bij gebrek aan kwaliteitscontent van je eerstegraads netwerk worden updates uit je (gigantische) tweedegraads netwerk getoond. De algoritmes zijn niet streng: 1 like of comment van een van je contacten is al genoeg om te zorgen dat een statusupdate van een tweedegraads connectie in je newsfeed belandt.

Hier pakt het goed uit. Dit interessante verhaal van 37Signals zie ik in mijn newsfeed, omdat slechts één connectie de statusupdate heeft geliked.

  • Dit vergroot het penetratievermogen van bullshitcontent: content die voor een maximaal aantal mensen een minimumhoeveelheid relevantie of entertainmentwaarde biedt, die bovendien op de meest laagdrempelige manier – in een oogopslag – geconsumeerd kan worden.
  • Dit hoge penetratievermogen zou ertoe moeten leiden dat er méér statusupdates door méér mensen worden geplaatst; je hebt immers maar een paar likes nodig om de connecties van de connecties te bereiken.
  • De overmaat aan bullshitcontent is dan ook een ongewenst bijeffect van een op zich begrijpelijke stimuleringsmaatregel, die immers perverse prikkels introduceert voor mensen die goedkoop aandacht willen scoren met onzin en spam.
Gaat de strategie werken?

Of de strategie gaat werken, hangt onder meer af van de kracht van die perverse prikkels. Het huidige algoritme werkt geeft eenboost aan zowel ruis als signaal – misschien nog wel meer aan het eerste dan het laatste.

Een overmaat aan bullshitcontent kan ertoe leiden dat mensen statusupdates in het algemeen juist gaan negeren. De introductie van Linkedin Posts (de mogelijkheid om hele artikelen te plaatsen op Linkedn, waarvan je contacten een pushnotificatie krijgen) is een teken aan de wand: die functie impliceert dat als je je netwerk écht wil bereiken, je beter een Post kunt publiceren.


Ook een positief voorbeeld (anders is het zo flauw): John Kivit plaatst artikelen als Linked Posts, waarvan zijn connecties een notificatie krijgen

En ook die functie wordt misbruikt door mensen die, in plaats van een of andere longread, alleen een link naar een externe website plaatsen. De mensen die het gebruiken, claimen zoveel aandacht dat ik mijn abonnement op hun updates opzeg.

Vuurtje opstoken of doven?

Voor zowel de normale statusupdates als voor de ‘posts’ geldt: in de wens om het communicatieplatform te laten groeien, geeft Linkedin de eerste groep gebruikers een misschien iets té krachtig instrument, waardoor het in de knop dreigt te breken.

In de wens om het communicatieplatform te laten groeien, geeft Linkedin de eerste groep gebruikers een misschien iets té krachtig instrument, waardoor het in de knop dreigt te breken

Linkedin wil een vuurtje opstoken – en dat kan, door het geleidelijk aan van meer brandstof te voorzien en de zuurstoftoevoer te verhogen. Die geleidelijkheid is essentieel: als je te snel te veel brandstof toevoegt, dan stikt het vuur. Dat gebeurde tot op heden: talloze miljoenen Linkedin-gebruikers die geen statusupdates plaatsten. Het verhogen van de zuurstoftoevoer met een blaasbalg is dan slim: dan kan het reeds brandende hout feller branden en extra brandstof aansteken. Dat is wat Linkedin deed met het verlagen van de viraliteits-drempel.

Maar het gaat om de verhoudingen. Want als je heel hard blaast tegen een heel klein vuurtje, dan dooft het vuur.

The post Waarom LinkedIn vol staat met bullshit-content appeared first on De Nieuwe Reporter.

Categorieën: Aanbevolen door FPD

“Ik geloof niet in onafhankelijke journalistiek”

De Nieuwe Reporter - di, 12/07/2016 - 10:41

Met zijn 45 jaar journalistieke ervaring geldt Serviër Boško Jakšić als een van de meest prominente figuren in het journalistieke landschap van ex-Joegoslavië. Zoran Bogdanović sprak met de inmiddels gepensioneerde Jakšić. “Vaderlandslievende journalistiek is populairder dan ooit.”

Perugia, 7 april 2016. In een volle zaal komen vier journalisten uit Kroatië en Servië vertellen over de staat van de journalistiek in de regio, vroeger en nu. Positief zijn ze niet, met de nadruk op de doorgewinterde Boško Jakšić. Hij hekelt de ‘vaderlandslievende journalistiek’. Deze woorden zetten me aan om een gesprek met hem aan te gaan.

U had het zojuist over het begrip ‘vaderlandslievende journalistiek‘, kunt u dit verder toelichten?

“Dit gebeurt wanneer media zich gedragen als de uitgestoken arm van een regering, iets wat nog steeds zeer actueel is. Bij dit begrip denken mensen aan staatspropaganda zoals in de voormalige Sovjet-Unie. Toch is het in Amerika ontstaan rond de jaren ’20 van de vorige eeuw, ten tijde van de Red Scare.”

Kunt u een voorbeeld noemen van ‘vaderlandslievende journalistiek’?

“Die zijn er genoeg, je hoeft maar om je heen te kijken. Zie Iran: decennia lang berichten de media over een land vol met bloeddorstige monsters die als enig doel hebben om een atoombom op ons te gooien. Één nucleaire deal later en dat beeld begint weg te kwijnen. Dat is ‘vaderlandslievende journalistiek’, of ja, het misbruik ervan.”

Waar wordt dit toegepast?

“Overal ter wereld. Neem nou David Halberstam. Hij was ten tijde van de Vietnam-oorlog verslaggever in dat land en schreef kritische teksten over de rol van de Amerikaanse regering in de oorlog. Zijn anti-war-standpunten werden razend populair. Zo populair dat John F. Kennedy hem teruggestuurd naar de V.S. wilde hebben. Hij was niet vaderlandslievend bezig, volgens de politiek.”

Ziet u hier geen ironie in, aangezien Halberstam’s doel ongetwijfeld was om de oorlog te stoppen?

“De ironie hierbij is natuurlijk dat journalisten vaak wél vaderlandslievend bezig zijn, terwijl ze als verraders bestempeld worden door politici en delen van het volk.”

In de eerste achttien jaar van uw loopbaan had u daar vast weinig last van, aangezien u op de loonlijst stond van de Joegoslavische staatskrant Politika.

“Dat klopt. Ten tijde van het socialisme was het allemaal simpel in Joegoslavië. Van twee onderwerpen bleef je af: Tito en de Partij. Elke journalist in het land wist dat en daar bleef je vanaf. Zolang dat gebeurde, was je veilig. Je censureerde jezelf.”

U bent dus deel geweest van de propagandamachine waar u nu kritiek op geeft?

“Ergens wel, ja. Aan de andere kant was ik buitenlandcorrespondent en berichtte ik niet bijster veel over binnenlandse zaken, wat betekende dat ik redelijk objectief verslag kon doen. Door de unieke geopolitieke positie van Joegoslavië kon je als journalist toentertijd vrij kritiek geven op de Sovjet-Unie en de V.S.; een luxe die veel staatsmedia aan beide kanten van het IJzeren Gordijn niet hadden. Toch moest ik af en toe wel opletten, bijvoorbeeld als ik schreef over Palestina. Tito en Arafat waren namelijk goede vriendjes.”

Is vaderlandslievende journalistiek soms niet nodig, om het uiteenvallen van een land of systeem te voorkomen, zie Joegoslavië?

“Nee, want dat betekent dat dat systeem niet deugde vanaf het begin. Een journalist die zichzelf verkoopt aan politici, kan zijn ziel net zo goed verkopen aan de duivel.”

Toen Joegoslavië uit elkaar begon te vallen en de oorlog begon, veranderden de levens van velen drastisch. Hoe zat dat bij u?

“Met het uiteenvallen van het land werden ook vele posten bij de buitenlandredactie van Politika geschrapt. Zo ook de mijne, en belandde ik in 1992 in Bosnië, waar de oorlog was uitgebroken.”

U werd buitenlandcorrespondent in eigen land?

“Zoiets, ja. Het was pure chaos. Niemand wilde me van A naar B brengen, dus ik sprong maar in trucks waarin soldaten vervoerd werden. Hierdoor zag ik het ware gezicht van de oorlog: rijen van krijgsgevangenen, uitgemergelde gezichten en sporen van oorlogsmisdaden. Hier schreef ik dan ook over, totdat Ratko Mladić (opperbevelhebber Servische troepen in Bosnië, momenteel berecht in Den Haag voor oorlogsmisdaden, red.) me opbelde met de woorden ‘Als ik je nog een keer zie in Bosnië, **** ik je moeder!’. Vrij vertaald: als ik daar nog ooit terugkwam zou ik hoogstwaarschijnlijk onder ‘verdachte omstandigheden’ zijn geliquideerd. Iets wat wel vaker gebeurde met ‘verraders’ ten tijde van de oorlog.”

Hoe kan het überhaupt dat u die verhalen kwijt kon in een krant die erom bekend stond om, vooral ten tijde van de Joegoslavische oorlogen, het schoothondje te zijn van het Servisch-nationalistische regime van Milosević?

“Als je zo lang bij een krant werkt bouw je een reputatie op. Puur door mijn naam kon ik schrijven wat ik wilde. Een andere journalist was waarschijnlijk ontslagen, of erger.”

“Daarnaast had ik een heel sluwe hoofdredacteur. Zij is het typische voorbeeld van een ‘vaderlandslievende’ journalist. Toen nationalisme het socialisme verving in politiek Servië, gebruikte ze mij als alibi om te laten zien dat de Politika géén nationalistische agenda had. ‘Kijk,’ zei ze tegen critici, ‘die Jakšić mag bij ons schrijven wat ‘ie wil!’ Ik wist dat ze me gebruikte, maar ik vond het prima zolang ik mijn verhalen kon publiceren.”

Nu werd u inmiddels wel als verrader bestempeld. Schrijven over home-made oorlogsmisdaden werd vast niet als vaderlandslievend gezien in de jaren ’90.

“Dat klopt. Het is niet fijn om bespuugd en uitgescholden te worden op straat. Het meest opmerkelijke was toen een oude, op het eerste gezicht nette dame, naar me toe kwam en me recht voor mijn ogen vertelde dat ik als een varken aan het spit geroosterd moest worden. Ook politici en andere media voerden campagnes tegen mij. Ik werd bestempeld als een Amerikaanse spion.”

U hebt ook over Servische oorlogsmisdaden in Kosovo geschreven. Vindt u de NAVO-bombardementen die als reactie daarop volgden rechtvaardig?

“Nee. De vijand was Milosević, en niet het hele Servische volk. De mediacampagnes die in het Westen tegen ons werden gevoerd zijn precies wat ik bedoel met ‘vaderlandslievende journalistiek’. Mijn vrouw was ten tijde van de bombardementen in Italië en las me krantenkoppen voor via de telefoon: ‘Servische monsters …’ en ‘Serviërs doden zelfs puppies’. Om maar aan te tonen met wat voor christelijk-orthodoxe extremisten de internationale gemeenschap te maken had. Ik ben er sterk van overtuigd dat dit soort teksten als doel hadden om een heel volk te de-humaniseren en het publiek klaar te maken voor een bommencampagne.”

Speelde het westen volgens u een rol bij het uiteenvallen van Joegoslavië? 

“Ik wil voorop stellen dat ik Milosević, Tudjman en Izetbegović (de leiders van respectievelijk Servië, Kroatië, Bosnië na de eerste democratische verkiezingen, red.) in die volgorde als hoofdverantwoordelijken zie voor het conflict. Maar dat betekent niet dat zij de enigen zijn met bloed aan hun handen.”

“Zo zat ik twee jaar geleden koffie te drinken met Gianni De Michelis, die in 1990 minister van buitenlandse zaken van Italië was en lid van het Europees parlement. In dat jaar vroeg de federale regering van Joegoslavië, onder leiding van Ante Marković, om een lening van vier miljard Deutsche Mark aan de EU. Het doel was om de sociale onrust in het land in toom te houden en een aankomende oorlog te voorkomen. Want een land dat economisch stabiel is, zal minder snel afglijden tot de verschrikkingen van oorlog. De lening kregen ze niet, en minder dan een jaar later werden de eerste schoten in Kroatië gelost. De Michelis had dit kunnen voorkomen door Joegoslavië de lening te verschaffen.”

“Toen ik hem sprak en hem confronteerde met de fout die hij had gemaakt, gaf hij nonchalant toe: ‘Ja, dat was een fout’. Hij staarde me schaapachtig aan, terwijl ik hardop nadacht: ‘Meer dan honderdduizend doden, miljoenen die hun huis hebben verloren, een land in puin en jij praat hier zo nonchalant over?!’. Dat zet je wel aan het denken over de wereld waar we in leven.”

Als we zelfs al de westerse politici en media niet kunnen vertrouwen, wie dan wel?

“Niemand. Ik geloof niet in onafhankelijke journalistiek. Elk medium heeft een eigenaar, alleen zijn ze er in sommige landen opener in om dat toe te geven dan elders.”

“Kijk maar naar Amerika, ook daar kan je niet zomaar schrijven wat je wil: voor elke verkiezingen kiezen de Washington Post en de New York Times duidelijk een kant: die van de Democratische kandidaat. Toen ik in Amerika was hoorde ik first-hand een voorbeeld van een beginnende journalist. Hij was joods en een aanhanger van de Republikeinse partij. Toen hij een artikel plaatste dat niet in de smaak viel bij de Democratische partij, belde zijn hoofdredacteur hem dezelfde dag op met de woorden: ‘Jongeman, zo gaat dit niet hé. Nog een keer en je ligt eruit!’ Voor zover het begrip onafhankelijke journalistiek.”

En hoe zit het met het begrip ‘onafhankelijke journalistiek’ in de Balkan regio?

“Dat bestaat net zo goed niet. Het grote verschil is dat je in het Westen van te voren weet vanuit welk standpunt een medium verslag geeft, terwijl op de Balkan de media meewaaien met de politieke wind. Zo kan je binnen tien jaar enorme verschillen in berichtgeving zien bij de mainstream media van een land. Vaderlandslievende media zijn nog steeds erg actueel.”

Zoals Servië, waarin het eind jaren ’90 hip was om nationalistisch te berichten. Daarna werd de berichtgeving over het algemeen pro-EU en nu zien we een shift naar pro-Rusland. Dat laatste lijkt ook te gebeuren bij B92, een medium dat bekend stond om haar kritische kijk op elke regering, ongeacht politieke stroming.

“B92 is dood. Het medium is opgekocht door een Griek, die door de regering voor de keus was gesteld: hij mocht twee van de vijf nationale tv-frequenties hebben, mits B92 braaf zou zijn en de nieuwe regering niet in het kwade daglicht zou zetten. Dat is hoe onafhankelijke media eindigen in deze regio.”

Is er nog wel hoop?

“Ik zie initiatieven als Al-Jazeera Balkans en N1 (Balkan-tak van CNN, red.) als een van de weinige bakens van goede hoop voor de onafhankelijke journalistiek in de regio, en dat terwijl ik een hekel heb aan CNN.”

“Maar het probleem zit hem ook in de jeugd. De stagiaires op redacties tegenwoordig… Ze kunnen niet wachten om elke dag om 5 uur naar huis te gaan. Dat kan zo niet, dat is geen journalistiek.  Echte journalistiek is adrenaline, het is een infectie.”

The post “Ik geloof niet in onafhankelijke journalistiek” appeared first on De Nieuwe Reporter.

Categorieën: Aanbevolen door FPD

Dat de media de presidentsverkiezing als een paardenrace verslaan, komt door… de presidentsverkiezing

De Nieuwe Reporter - ma, 11/07/2016 - 16:51

De pers schrijft over Amerikaanse presidentsverkiezing als was het een paardenrace. Dat komt door de manier waarop de verkiezing in elkaar steekt, stelt Sebastiaan van der Lubben.

De pers, stelt Thomas Patterson van het Shorenstein Center on Media, Politics and Public Policy (Harvard) is de politiek niet. Klinkt logisch, maar blijkt in de praktijk toch bijzonder lastig. In het tweede rapport over nieuws en de verkiezingscampagne concludeert Patterson:

The press is less effective as a link between candidates and voters than is sometimes believed. The problem is that the press is not a political institution. Its business is news and the values of news are not those of politics. (…) Election news emphasizes what is controversial or different about events of the past day rather than what is stable and enduring. Election news is framed in the context of winning and losing rather than what’s at stake in the choice of a president.

Winnen en verliezen

Gewonnen en verloren werd er. En over die strijd werd ook excessief bericht. Waarom kandidaten wonnen en verloren, zochten journalisten vooral bij de kandidaten. Andere factoren — zoals bij het electoraat — worden stelselmatig onderschat.

En zo hobbelen The Boys on the Bus gedwee in de caravan van de democratie mee die op niemand wacht. Wie achterblijft, wordt genadeloos achtergelaten.

Donald Trump is de absolute winnaar van al deze media-aandacht (zie grafiek). Op gezette tijden pikken andere kandidaten een graantje mee. Sanders zat aan het eind van zijn race kortstondig in de lift, voor Marco Rubio was het een pijnlijk achterhoede gevecht.

Maar, waarschuwt Patterson, we hebben niet zoveel aan deze grafiek. De suggestie dat tussen electoraal en politiek succes enerzijds en media-aandacht anderzijds een direct verband zit, wordt door de institutionele verhoudingen en protocollen in Amerika wegverklaart.

Structuur van de verkiezing

De hele opzet van de primaries is sinds de jaren zeventig een bloedstollende wedstrijd tussen winnaars en verliezers. Niet alleen omdat journalisten dit frame hebben gekozen voor hun verslaggeving, maar omdat vanaf de jaren zeventig alle staten een voorronde moesten houden. Dat betekent vijftig ‘wedstrijden’ in slechts enkele maanden.

Hier dwingt de structuur van de verkiezing de journalistieke verslaggeving in een mal: die van de horse race. Het is onder deze omstandigheden ondoenlijk om het beleid van kandidaten centraal te stellen — er is dagelijks veel spannender nieuws te brengen: wie wint er en krijgt meer aandacht en wie verliest en verdwijnt zo in de marges van de mediastorm. Dus, concludeert Patterson:

To a degree, the combination of journalistic imperatives and the campaign’s structure leads reporters into a pattern of primary election coverage that’s the inverse of what would work best for voters.

En zo kan het zijn dat van al het campagnenieuws slechts 16 procent over onderwerpen en ruim 40 procent over de wedstrijd zelf (zie grafiek). Dat is niet alleen deze primary waarin Donald Trump de horse race zo zichtbaar maakte, de race speelt elke vier jaar een bepalende rol in de verslaggeving; grotendeels omdat de Amerikaanse presidentsverkiezing nu eenmaal als een race is ingericht.

Op Medium blogt Sebastiaan van der Lubben als ElectionDeskUSA regelmatig over zijn beschouwingen op de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

The post Dat de media de presidentsverkiezing als een paardenrace verslaan, komt door… de presidentsverkiezing appeared first on De Nieuwe Reporter.

Categorieën: Aanbevolen door FPD

5 tips voor nieuwsorganisaties om met sociale media jongeren te bereiken

De Nieuwe Reporter - ma, 11/07/2016 - 13:49

Sociale media zijn niet meer weg te denken uit de journalistiek. Toch kunnen nieuwsorganisaties sociale media efficiënter inzetten. Zeker als zij jongeren willen aanspreken. Dit blijkt uit de afstudeerscriptie van journalistiekstudent Lisa Petersen. Op basis van interviews en literatuur geeft zij nieuwsorganisaties een aantal tips.

Tip 1: Facebook is de rollator onder de sociale media

Nieuwsorganisaties zouden zich niet alleen (meer) moeten richten op Facebook, maar ook in toenemende mate op Snapchat en Instagram.

Facebook wordt nog door veel 19- tot 24-jarigen gebruikt. Tegelijk is er een verschuiving zichtbaar naar andere social media-kanalen, blijkt uit cijfers van Newcom Research in 2016. Vooral de 15- tot 18-jarigen maken al veel gebruik van Snapchat en Instagram. Hetzelfde onderzoeksbureau voorspelt dat Facebook volgend jaar haar groeipotentieel onder jongeren heeft bereikt.

Jonna ter Veer, social media-redacteur bij NOS op 3, adviseert nieuwsorganisaties vooral te kijken naar de platformen waar jongeren zich bevinden. Ze ziet dat Facebook onder twintigplussers en ouder nog steeds heel populair is. “Maar een 15-jarige noemt Facebook ‘de rollator’ onder de sociale media”, zegt Ter Veer. “Zij zitten vooral op Instagram, Snapchat en YouTube.” Wel benadrukt Ter Veer dat het niet alleen belangrijk is om als nieuwsorganisatie op het juiste platform te zitten, maar ook de taal van de jongeren te spreken.

Tip 2: Gebruik veel beeldmateriaal

Debby van Adrichem, auteur bij Frankwatching en onderzoek consultant, denkt dat nieuwsorganisaties zelfs zo min mogelijk tekst moeten gebruiken bij jongvolwassenen. “Ze zijn visueler ingesteld. Dat zie je als je kijkt naar de populariteit van Instagram en Snapchat onder jongeren.”

Tip 3: Treed in contact met jongeren

Nico Drok, lector Media & Civil Society op Hogeschool Windesheim, wil dat nieuwsorganisaties ook het gesprek aangaan met jongeren over de inhoud van het nieuws. “Al zou je alle sociale media van de wereld inzetten, maar content leveren waar jongeren de schouders over ophalen, dan boei je ze nog niet. Laat staan dat je ze kunt binden.”

Drok maakt onderscheid tussen de letterlijke en figuurlijke betekenis van het woord ‘bereiken’. Hij vindt dat media jongvolwassenen in de letterlijke zin van het woord wél goed weten bereiken door gebruik te maken van sociale media. Het bereiken in de figuurlijke zin van het woord is volgens Drok nog wel een probleem.

Een van die problemen die Drok aanstipt, is het politieke nieuws. “Heel veel nieuws gaat over Den Haag; politici die ruziemaken met elkaar of een fractie waar onenigheid is. Als er een ding duidelijk is, is het wel dit: jongeren zijn wel geïnteresseerd in politiek-maatschappelijke vraagstukken op het gebied van onderwijs, klimaat en duurzaamheid, maar hebben totaal geen interesse in dat institutionele gedoe.”

Drok raadt mediaorganisaties vooral aan jongvolwassenen een rol te geven in het aandragen van onderwerpen. “Door jongeren te vragen: hoe zou dit aangepakt kunnen worden? Ik denk dat sociale media, door het enorme interactieve karakter, veel meer mogelijkheden bieden dan dat er nu benut wordt.”

Tip 4: Maak oplossingsgericht nieuws

Hbo-student Hanneke Christiaans (24) pleit voor nieuws dat praktischer en meer oplossingsgericht is. “Nu zit je ernaar te kijken en denk je: ja, ik ga weer verder met mijn leven.” Het zijn volgens haar berichten waar ze niks aan heeft om het te weten, waarbij ze denkt aan ‘een kind dat verdronken is in India’. “Met negatieve berichtgeving kan je gewoon helemaal niks. Als ze iets zouden doen waaraan je nog iets zou kunnen veranderen, zou ik meer geneigd zijn om te kijken.”

Nieuwsorganisaties doen er goed aan ook over onderwerpen te berichten die echt dicht bij de lezer staan, zoals een voedingsrichtlijn bijvoorbeeld. Mbo-student Bo Pieters hoort bijvoorbeeld liever iets over de Schijf van Vijf. “Dat is heel belangrijk voor iedereen.”

Tip 5: Combineer snel en makkelijk met inhoudelijk en verdiepend

Jonna ter Veer (NOS op 3) denkt dat het een misverstand is dat jongeren het nieuws alleen even snel willen ‘snacken’. “Jongeren van nu zijn slim, betrokken en nieuwsgierig. Ze willen juist meer uitleg bij complexe nieuwsgebeurtenissen. Daarom maken wij uitlegvideo’s. Vooral op YouTube doen die het goed”, zegt ze. “Toen bergbeklimmer Eric Arnold overleed, legden we uit hoe loodzwaar de tocht naar de top van de Mount Everest is. Die video is meer dan 60 duizend keer bekeken. 95 procent van de kijkers heeft hem helemaal uitgekeken.”

Lisa Petersen heeft door middel van een literatuurstudie onderzocht wat de nieuwsbehoefte van jongvolwassenen is en wat de rol van sociale media daarbij is. Daarnaast heeft zij een aantal deskundigen en jongeren geïnterviewd om te achterhalen hoe nieuwsorganisaties sociale media in de toekomst nog beter kunnen inzetten.

The post 5 tips voor nieuwsorganisaties om met sociale media jongeren te bereiken appeared first on De Nieuwe Reporter.

Categorieën: Aanbevolen door FPD

Breaking: De leestips van Elger staan online

De Nieuwe Reporter - zo, 10/07/2016 - 15:46

Wekelijks maakt Elger van der Wel een overzicht van de meest interessante artikelen over innovatie in de journalistiek en media. Deze keer onder meer over pushberichten en livestreams op Twitter en Facebook.

Pushberichten van nieuwsapps; al jaren wordt er enorm over geklaagd op Twitter. Je kunt dat namelijk als redactie bijna niet goed doen. Wat de één nieuws vindt, vindt de ander geen nieuws. En wat überhaupt het doel is van een pushbericht, daarover bestaat ook geen coherent beeld, heb ik gemerkt in de vele discussies die ik daarover heb gevoerd.

Afgelopen week deelde ik daarom onderstaande flowchart op Twitter. Als een soort grapje met een bloedserieuze ondertoon. Heel veel retweets, heel veel likes, maar vooral ook veel discussie. En daar bleek wel weer uit hoe verschillend mensen er naar kijken.

In mijn ogen moet je een pushbericht alleen inzetten als je mensen wilt storen in wat ze dan doen om iets heel belangrijks te melden. Groot breaking news of nieuws dat hen direct raakt (of zou kunnen raken). Nu verschilt dit natuurlijk ook weer heel erg per persoon, maar het is een goede basis waar vanuit je kunt werken. Nieuws dat al in de agenda stond of dat je prima een uur later kan lezen, waarom zou je dat pushen?

Het perfecte pushbeleid krijg je echter nooit, want je publiek is heel divers. Dit geldt natuurlijk ook voor wat je op je voorpagina zet of waar je je uitzending mee opent, maar toch wordt er vooral over pushberichten geklaagd.

De reden is simpel: je stoort mensen met je bericht en daarmee is het fundamenteel anders dan elke andere uiting die je hebt. Daar mogen sommige redacties zich best wat bewuster van worden…

The New York Times is giving readers more control over email and mobile push alerts (NiemanLab)

De New York Times laat gebruikers kiezen waar ze pushberichten over willen ontvangen. Ze kunnen kiezen voor breaking news, diverse categorieën, lokaal nieuws en top stories. Relatief veel keuze voor mijn gevoel en ik vraag me af hoeveel mensen de settings gaan gebruiken. Uit verschillende onderzoeken is namelijk gebleken dat mensen roepen dat ze dit soort keuzes willen, maar vervolgens niets instellen. Interessante testcase om te volgen dus, hopelijk delen ze cijfers over wat gebruikers doen na deze wijziging!

Sportwedstrijden kijk je voortaan live op Twitter Twitter start met livestreamen sportwedstrijden Wimbledon (Numrush)

Twitter gaat de komende tijd vol inzetten op livestreaming, maar op een andere manier dan Facebook. Twitter wil sportwedstrijden livestreamen. En dat voelt heel logisch. Nu wordt er al heel veel getweet over sport die op tv is, waarom dan niet ook de live-uitzending zelf naar Twitter halen?

De eerste test was deze week rond Wimbledon en voor de Amerikaanse NFL heeft Twitter al rechten.

Twitter is talking to the NBA, MLS and Turner to buy rights to more sports streams (Recode)

In de VS is Twitter al druk bezig om ook andere sportrechten binnen te halen, waaronder die voor de NBA. De grote vraag is natuurlijk of het Twitter iets op gaat leveren.

Facebook Live Facebook is *really* boosting live videos (Poynter)

Poynter heeft wat interessante eigen cijfers verzameld over hoe ongelofelijk hard hun live-video’s worden geboost door Facebook. Relatief weinig engagement, maar toch een heel groot bereik. Dat betekent dat de algoritmes zo ingesteld zijn dat livestreams gewoon veel meer wordt getoond aan gebruikers dan artikelen. Uit n=1 kun je natuurlijk geen conclusies trekken over heel Facebook, maar het is wel een bevestiging van een vermoeden dat veel mensen hebben en dat past bij Facebooks grote plan om livestreams groot te maken.

Facebook published its policies on graphic live videos, but questions still remain (Recode)

Het was een heftige week in de VS. En twee van de gebeurtenissen die uitgebreid in het nieuws waren, waren live te zien op Facebook. Hoe gaat het bedrijf hier mee om? Het bedrijf heeft hier een officiële verklaring over afgegeven, maar daarmee zijn zeker niet alle vragen beantwoordt. Het is een nieuw hoofdstuk in de discussie over wat Facebook nu wel en niet toelaat.

Ook dit moet je even lezen Young and old news consumers want to get their news in very different ways, says Pew (NiemanLab)

Niet heel verrassend, maar goed om in cijfers bevestigd te zien: voor Amerikanen boven de 50 is tv de belangrijkste nieuwsbron, beneden de 50 is dat het internet. En de krant? Die moet het vooral hebben van 65-plussers.

How BuzzFeed tailors its content across Europe (DigiDay)

Buzzfeed heeft inmiddels lokale edities in een aantal Europese landen naast de UK: Spanje, Frankrijk en Duitsland. En het leerde daardoor heel veel over wat voor content in welke landen werkt. Gewoon Engelse content doorvertalen werkt namelijk niet.

En nog even over dat nieuwe Facebook-algoritme De media tegen Facebook (Journalismlab)

Naar aanleiding van mijn vorige nieuwsbrief tipte Laurens Vreekamp me dit stuk over hoe de media berichten over de aanpassingen in het Facebook-algoritme. Hierin legt Renee van der Nar van de opleiding Journalistiek in Utrecht uit dat de media niet objectief berichten over de veranderingen bij Facebook, omdat ze zelf onderdeel zijn van het nieuws. De veranderingen raken immers hun business. En ze ziet dat al langere tijd in berichtgeving over Facebook.

Wil je Elgers leestips elke zondag als nieuwsbrief in je mailbox ontvangen? Meld je dan je dan hier aan.

The post Breaking: De leestips van Elger staan online appeared first on De Nieuwe Reporter.

Categorieën: Aanbevolen door FPD

Jacques Gevers est décédé à 63 ans

Le Fonds pour le journalisme - di, 11/09/2012 - 09:34
Il faisait partie du jury du Fonds pour le journalisme C'est avec une grande tristesse que nous avons appris, lundi, le décès de Jacques Gevers, âgé de 63 ans. Au terme d'une carrière remarquée, d'abord comme journaliste puis comme rédacteur en chef et enfin comme directeur de la rédaction au Vif/L'Express, Jacques était toujours actif dans le monde des médias. Depuis la création du Fonds pour le journalisme, en 2009, il faisait partie du jury qui sélectionne les projets journalistiques d'enquête. C'est toujours avec une grande gentillesse et une ouverture d'esprit remarquable qu'il analysait les projets des journalistes. Le grand reportage, l'enquête et l'investigation le passionnaient. Jacques appréciait le dynamisme des jeunes journalistes, il aimait les voir se lancer dans des projets ambitieux, et il voulait les encourager avec les bourses attribuées par le Fonds.
Mercredi 5 septembre, alors que se préparait une nouvelle délibération du Fonds, Jacques a été victime d'un accident vasculaire cérébral (AVC). Hospitalisé depuis lors dans un état critique, il est décédé lundi.
Toutes nos pensées vont à sa famille et à ses proches.
Categorieën: Aanbevolen door FPD

44.124 Eur pour vos enquêtes

Le Fonds pour le journalisme - vr, 07/09/2012 - 12:15
L'échéance du 15 septembre approche à grand pas. Envoyez vos projets. Le Fonds pour le journalisme dispose de 44.124 euros pour son 12e appel à projets. Ceux-ci doivent être rentrés au plus tard le 15 septembre à minuit via le formulaire d'inscription en ligne. Le secrétariat du Fonds peut vous aider à boucler vos dossiers. Ne tardez pas. Et veillez à rencontrer tous les critères mentionnés sur le site du Fonds et dans son règlement général.
Categorieën: Aanbevolen door FPD
""