Brussel: een wonderlijk amalgaam van peepshows, peeskamers, frituren, kebabzaken, slijterijen, staminees met zatte hoerenlopers, islamitische boekhandels en illegale moskeeën. De islam woekert en gedijt hier, als een roos op een mestvaalt.

In Frankrijk en Nederland klimmen moslima's op de barricaden om te protesteren tegen hun schrijnende onderdrukking, het geweld van mannen in de voorsteden en het maagdelijkheidsprincipe dat hun vrijheden beknot. Kan het zijn dat het in Parijs regent, zonder dat het minstens in Brussel druppelt? Marleen Teugels ging samen met Najat Amerrouss poolshoogte nemen

Kunnen we van pillenfabrikanten verwachten dat ze objectieve informatie verstrekken? Met die vraag begint een reeks artikelen over de invloed van de farmaceutische industrie in Europa.

De Deense politie doet onderzoek naar het reilen en zeilen van de pornobioskoop 'Nonstop Bio Cinerotic, die in de rosse buurt van Kopenhagen kamertjes verhuurt aan Nigeriaanse seksslavinnen. Eén van de bestuurders van de seksbioskoop was tot voor zeer kort – op persoonlijke titel - de Belg ridder Guy Paquot, topman van de Belgische beursgenoteerde holding Compagnie du Bois Sauvage nv.

De sjiitische meerderheid in Irak
De bezetting van Irak is deze maand een jaar oud. De oude dictator zit ergens achter tralies, de almachtige partij is van de aardbodem verdwenen en de overwinnaars moeten nog elke dag hun gesneuvelden tellen. Zestig procent van de Iraakse bevolking is sjiiet. Hoe kijken zij aan tegen de bezetting en hoe zien zij hun toekomst?

De persvrijheid wordt vandaag minder bedreigd door censoren en autoritaire overheden, maar steeds meer door commercialisering en monoplisering. Toch zijn er wereldwijd heel veel mensen bezig om werk te maken van alternatieve mediastemmen.

IVOORKUST - De antropoloog Karel Arnaut (UGent) en de fotograaf Raymond Dakoua volgen de patriottische militanten sinds 2003. In het artikel 'Guantanamo ligt in Ivoorkust' brengen ze verslag uit van hun meest recente verblijf in Ivoorkust afgelopen lente. Ze beschrijven en tonen de ex-militieleden in hun dagelijkse omgeving en laten het publiek kennis maken met de leefwereld van de jeugdige ex-strijders, hun bedrijvigheid en beperkingen, hun herinneringen en hun toekomstverwachtingen.

De toetreding van tien nieuwe landen tot de Europese Unie (EU) in mei 2004 brengt voor Brussel een heuse volksverhuizing en ingrijpende veranderingen teweeg. Steeds meer eurocraten leven en werken in de hoofdstad van België en Europa. Wie zijn ze? Wat doen ze? Hoe bereiden 'nieuwe Brusselaars' uit Polen, Hongarije, Letland, Litouwen, Estland, Tsjechië, Slowakije, Slovenië, Malta en Cyprus de toetreding tot de Unie voor?

Aan de basis van dit boek liggen dertig beklijvende levensverhalen van jongeren die op stap gingen. Hoe herinneren zij zich de tocht? Hoe kijken zij er nu op terug? Wat betekende die voettocht voor de rest van hun leven? Ook dertig 'compagnons de route' - van ouders, begeleiders tot jeugdrechters - komen aan het woord.

Miljoenen Irakezen zijn hun kapotte land ontvlucht. Zowat 150.000 van hen overleven in Egypte. De Verenigde Naties en enkele ngo’s, zoals Caritas, zorgen voor wat steun, maar in feite zijn de Irakezen op zichzelf aangewezen. Karim Abraheem trok met steun van het Fonds Pascal Decroos naar Egypte en portretteert zijn gevluchte landgenoten. Hij toont geen zielige slachtoffers maar opvallend waardige mannen, vrouwen en kinderen. Een menselijk kapitaal dat Irak verloor door een volkomen foute en overbodige oorlog.

Een jonge journaliste en een fotograaf trokken naar Iran om er het leven te ontdekken zoals het is. Want Iran is zoveel meer daneen land vol bebaarde ayatollahs en vrouwen in zwarte chadors. Langs het beroemde traject van de Trans-Iraanse Spoorlijn reizen ze van Teheran in het noorden naar Bandar-Abbas in het zuiden. De treincoupé is als een samenleving in miniatuurvorm. Onderweg belanden ze midden in de veelbesproken presidentsverkiezingen van juni 2009 en leren een bevolking kennen die snakt naar verandering, openheid en democratie. Want meer dan ooit is Iran een land op de grens van moderniteit en traditie.

Het hoeft geen betoog dat de 'nieuwe intifada' in Israël / Palestina grote internationale repercuties heeft. Het conflict is enerzijds een van de langdurigste en meest gemediatiseerde conflicten van de naoorlogse periode, anderzijds blijkt de berichtgeving meestal eenzijdig te zijn. Daarmee bedoelt Abicht dat de Israëlisch-Amerikaanse visie veel ruimere aandacht krijgt dan de Palestijnse, maar ook dat de aandacht meestal gaat naar de externe actualiteit en de zichtbare handelingen, terwijl de onderliggende emoties én de achterliggende belangen veel meer aan bod komen.

Oswald Van Ooteghem is nu 83 jaar en heeft al veel levens geleefd. Als 16-jarige meldde hij zich vrijwillig aan bij het Vlaamse Legioen om aan de zijde van de Waffen SS te vechten aan het oostelijk front in Rusland.

Hij keert er nu voor het eerst terug. Van Ooteghem put uitgebreid uit zijn rijk gestoffeerd geheugen op het einde van de reis lijkt de afstand tot zijn verleden wel heel klein. Hij legt bloemen neer op het graf van Reimond Tollenaere, de man die collaborerend Vlaanderen opriep om te gaan vechten.

Met Niemands meester, niemands knecht willen de samenstellers het monument oprichten dat Johan Anthierens verdient. Na Leve mij, een selectie uit zijn autobiografische teksten, komt nu Ooggetuige met een bundeling van zijn journalistieke werk.

Sinds haar ontstaan werkt de Europese Unie aan het ontsluiten van grenzen. Toch worden er nog steeds nieuwe grenzen gecreëerd en bestaande grenzen geconsolideerd, vooral in steden. Nu nationale grenzen vervagen door de globalisering, vinden conflicten immers steeds vaker plaats op stadsniveau.

In tegenstelling tot de commotie in Nederland eerder dit jaar, blijft het in Vlaanderen opvallend stil rond de evolutietheorie van Charles Darwin. Toch gaat deze theorie regelrecht in tegen tal van scheppingsverhalen. An Bogaerts ging op zoek naar de creationistische ideeën van de Vlaamse moslims. Ze legde een enquête voor aan 200 studenten van het secundair onderwijs en ging op zoek naar moslims die een hogere wetenschappelijke opleiding volgen. Houden zij nog vast aan een schepping door Allah?

 Een aanstekelijke reportage aan de vooravond van de toetreding van de grootste nieuwe lidstaat tot de Europese Unie.

MOSKOU - Hoe vergaat het de Russen, de Oekraieners, de Georgiers, … in hun onafhankelijke staat? 20 jaar na de val van het communisme en het uiteenvallen van de Sovjet-Unie maken we een balans op van de ingrijpende veranderingen in dat gebied.

De verkiezingen van 1999 betekenden niet alleen een breuklijn in de binnenlandse Belgische politiek, ook de buitenlandse politiek onderging diepe veranderingen. De traditionele solidariteit met de Amerikanen maakte na de aanslagen van 11 september al snel plaats voor bedenkingen bij de Amerikaanse aanpak van het terrorisme. In de aanloop tot de oorlog met Irak liep de Belgische regering-Verhofstadt voorop in het verzet tegen een militair ingrijpen. België hield bijna een week aan een stuk vóór de invasie van Irak NAVO-steun aan buurland Turkije tegen. De grijze muis was een brullende muis geworden.

Eind 2011, begin 2012. Terwijl er doden vallen op het Tahrirplein, gaan vier Belgische fotografen op zoek naar persoonlijke verhalen in een metropool van 20 miljoen inwoners waar breuklijnen plots zijn uitvergroot. Het levert beelden op die je niet op tv of in de krant ziet.

Dit onthutsende boek is de geschiedenis van de duurste fabriek ter wereld, verteld door de planners, de bouwers, de demonstranten en de politici. Spionage, de atoomstaat, plutoniumeconomie, terrorisme, de bom en een bijna oneindige energiebron: waarmee is de naam Kalkar eigenlijk niet verbonden?

Eind september 2001 verscheen het eerste Nederlandstalige boek over antiglobalisme. Journalist Dirk Barrez poogt een invulling te geven aan deze nieuwe mondiale basisbeweging. Hij baseert zich daarvoor op het eerste Wereld Sociaal Forum dat plaats vond in het Braziliaanse Porto Alegro en confronteert die inzichten met de protesten die zich van Seattle tot Genua hebben gemanifesteerd.

DEN HAAG — Deze week kwam de door de Nederlandse premier Balkenende ingestelde Commissie Davids naar buiten met het onderzoeksrapport over de besluitvorming rond de Nederlandse deelname aan de oorlog in Irak. De kwestie van de militaire doorvoer is een van de vele politieke hangijzers in het rapport, want Davids verwijt de regering dat ze de Nederlandse Kamer rijkelijk laat heeft geïnformeerd. Een reden om nog eens terug te kijken naar deze wapentransporten die volgens de regering niet als militaire, maar als politieke steun beschouwd moesten worden.

De migrant heeft een complexe relatie met zijn land van herkomst. In zijn gedachten en in zijn gesprekken zit hij continu te vergelijken, tussen hier en daar. Hij pronkt over het land waar zijn leven zich afspeelt en geeft kritiek op het land dat hij bezoekt en waarmee hij de banden maar niet verbroken krijgt. Zijn landgenoten in Marokko noemt hij lamgarba: de Marokkanen. 

Johan de Boose heeft Kroatië, en het land waartoe het voordien behoorde: Joegoslavië, geregeld bezocht, ook in de tijd dat het de geheimtip was van elke paradijszoeker en dat alle culturen van Europa elkaar daar omarmden. Dat arcadische cliché herleeft vandaag, maar op een andere manier. De oorlog van de jaren negentig heeft de slechtgenaaide wonden van Europa laten zien en er opnieuw het mes in gezet. Bovendien was die oorlog een psychologische uitdaging: hoe was het mogelijk dat buren elkaar de hersens inslaan? Kan dit ons ook overkomen?

Baharak Bashar was dertien toen ze met haar moeder van Iran naar België vluchtte. Weg van de ayatollah’s en hun religieuze bekrompenheid. Richting Vrije Westen. Maar als ze een half leven later de omgekeerde weg aflegt, dansen de waarheden voor haar ogen. Waarom is zij, de militante vrijdenker, plots zo geïnteresseerd in de Koran? En wat met de uitspraak van die jonge Syriër dat je in democratieën vrij mag praten maar niemand luistert? In Djenghis, democratie en vrouwen. Een Iraanse van Gent naar Caïro vraagt Baharak Bashar door waar Jan Leyers stopte.

Samira Bendadi gaat in Dolle Amina's op zoek naar de vrouwenbeweging in de moslimgemeenschap. Ze gaat te rade bij vooraanstaande figuren uit de vrouwenbewegingen, bij intellectuelen en vooral bij h eel veel gewone vrouwen. Dolle Amina's is een revelerend en noodzakelijk boek dat hardnekkige clichés ontkracht en een beeld toont van een wereld die we nog te weinig kennen.

BAHIA -- Ngo’s, stadsbesturen en uitgeverijen stappen wereldwijd over op FSC-gecertificeerd papier. Voor de gewone consument zijn er naast kopieer- en printpapier nu ook papieren zakdoekjes en zelfs behangpapier met het boompjes-logo. Om te onderzoeken of het groene imago van al dat papier wel gerechtvaardigd is, trokken An-Katrien Lecluyse en Leo Broers op onderzoek naar de eucalyptusplantages van de Braziliaanse deelstaat Bahia.

Lang waren antibiotica een soort wondermiddel waarmee de kans op sterfte aan uiteenlopende infectieziekten drastisch beperkt kon worden. Maar antibiotica hebben één nadeel: bacteriën worden ongevoelig voor hun werking. In Het einde van de antibiotica neemt journalist Rinke van den Brink deze microscopische krachtpatsers onder de loep. Hij spreekt met een keur aan internationale specialisten en vraagt hun naar mogelijke oplossingen, want antibioticaresistentie is een wereldwijd probleem.

Johan de Boose, die al drie decennia naar Rusland reist, graaft diep in de Russische ziel en vraagt zich af of die wel zo ondoorgrondelijk is. Hij spit het tragische, woelige verleden op, put uit een jarenlange ervaring als ooggetuige en beschrijft zijn ontmoetingen met bekende en onbekende Russen. De geniale Russische literatuur is natuurlijk altijd binnen handbereik.