Haast bij toeval komt Marleen Teugels in aanraking met het leed van zieke Balkanveteranen. Hun verhalen waren zo schokkend dat ze sinds het najaar van 1999 steeds dieper is afgedaald in de spelonken van die - voor haar - vreemde militaire wereld. Stilaan is zij erachter gekomen dat die klachten, duistere dossiers en gruwelijke feiten één groter verhaal vormen. Het gaat om de nietigheid van een mensenleven. Voor blinde doctrine, economische en politieke belangen moet alles wijken. Soldaten en burgers zijn even weinig relevant.

Catherine Vuylsteke liet Afghaanse vrouwen zelf aan het woord, in een serie portretten uit zowel de hoofdstad als het zuidelijke ex-Talibanbolwerk Kandahar en de centrale bergen van de Hazarajat.

Zevenenvijftig jaar lang heeft Ginette Geenens geleefd zonder letters. Van haar prille kindertijd tot haar pensioen heeft ze school gelopen, gewerkt, geld verdiend, haar huishouden gerund, haar kind opgevoed – zonder dat iémand buiten haar gezinsleden het wist. Want niemand mocht het weten. Niemand mocht zien onder welk verschrikkelijk en oneigentijds juk zij gebukt ging. Dus leefde ze zo dat niemand het kon ontdekken: stil, klein, anoniem. Onzeker, geïsoleerd en routineus. Alles liever dan de schaamte te moeten ervaren van het 'anders zijn'. 

Harare, 4 januari 2002 - Zimbabwe is op dit ogenblik verwikkeld in een enorme operatie van landhervorming en zal daarbij eind maart 2002 een cruciale presidentsverkiezing kennen waarbij voor het eerst regerende partij en oppositie aan elkaar gewaagd zijn.

Koffie en Cola is een verzameling van reportages over de penibele economische situatie in Latijns-Amerika (Mexico, Argentinië, Brazilië, Venezuela en Colombia). Aan de hand van de reportages maakt Tom Dieusaert een analyse van wat de globalisering op het continent heeft teweeggebracht en hoe de toekomstperspectieven er uit zien. 

Naar aanleiding van de gebeurtenissen rond 11 september 2001 is Rudi Rotthier, ruwweg vanaf 1 januari 2002, aan een wereldreis door moslimlanden begonnen. Hij is vertrokken in Marseille, en zal de volgende landen aandoen: Tunesië, Algerije, Marokko, Mauretanië, Nigeria, Midden-Oosten, Turkije, Iran, Kasjmir, Bangladesj, Indonesië om uiteindelijk in Afghanistan te eindigen.

Steven Decraene, Peter Denruyter en Geert Sciot zijn alle drie journalisten die zich in het ingewikkelde en tragische Sabena-dossier hebben vastgebeten. Samen schreven ze een boek dat op 6 mei 2002 verscheen. Sabena was de eerste nationale luchtvaartmaatschappij in Europa die verdween. Hoe is het zo ver kunnen komen met 's lands vliegend monument?

De persvrijheid wordt vandaag minder bedreigd door censoren en autoritaire overheden, maar steeds meer door commercialisering en monoplisering. Toch zijn er wereldwijd heel veel mensen bezig om werk te maken van alternatieve mediastemmen.

West-Europa is sinds de val van de muur duidelijk veranderd. Onder druk van de E.M en de globalisering, bekeerde regering na regering zicht tot de bekende neo-liberale maatregelen: privatisering, deregulatie en liberalisering van kapitaal- en arbeidsmarkten. Als gevolg hiervan gaat Europa steeds meer lijken op het continent waar het zich het liefste tegen afzet: Amerika. Wat blijft er over van het 'West-Europese model', de herkenbare inrichting van de samenleving waarin sociale rechtvaardigheid en -zekerheid de boventoon voeren, waarin culturele identiteiten bewaakt worden en waarin de staat een beschermende rol speelt? 

Marc Hoogsteyns: "Tijdens de genocide in Rwanda in 1994 werden ook drie Belgische ontwikkelingshelpers vermoord door de Interahamwe, de beruchte Hutu-militie, die ook verantwoordelijk was voor de moord op meer dan 800.000 Tutsi's en gematigde Hutu's alsmede op een aantal Belgische para's in Kigali. Over de genocide in Rwanda en over het feit dat er een aantal Belgische para's vermoord werden, is al veel geschreven. Maar over de moordaanslag op de Belgische ontwikkelingswerkers zijn voorlopig weinig feiten bekend. Iedereen schijnt dit voorval te zijn vergeten. Maar het is en blijft een interessant verhaal. Vooral nu er in Rwanda nieuwe feiten bekend geraakt zijn.

Omdat freelance-fotograaf Karl Deckers in 1999 en 2000 geen jaarverslagen over zijn Fosterkind in Burkina Faso kreeg, nam hij de jaarverslagen van 1992 tot 1998 nog eens ter hand. Wat bleek? Elk jaarverslag is zo goed als een doorslagje van het jaar ervoor. Foster Parents Plan zou in Burkina Faso tussen '92 en '98 niets anders hebben gedaan dan latrines gegraven en waterputten geboord. Zijn nieuwsgierigheid was gewekt en Karl nam - met de steun van het Fonds Pascal Decroos - ter plaatse een kijkje.

De 32 Belgische gevangenissen zitten barstensvol, de infrastructuur is hopeloos verouderd en van een degelijke structurele (na)begeleiding van (ex-)gedetineerden is amper sprake. Decennialang werd het gevangeniswezen door de overheid stiefmoederlijk behandeld. Het onderwerp is nochtans een belangrijk punt op de politieke agenda's van de partijen.

Een reeks reportages met als doel verschillende facetten van de Marokkaanse cultuur te belichten, o.a.:

• invloed van de religie (Islam) op de denk- en levenswijze en op het dagelijks leven;
• in hoeverre kunnen individuen (ook vrouwen) zelf gestalte geven aan hun eigen even (zonder inmenging van de gemeenschap);
• in hoeverre kan er sprake zijn van tolerantie en respect tegenover andere denk- en levenswijzen?

2002 was het jaar van de euro, symbool van de Europese gedachte. Meteen een mooie aanleiding om die Europese gemeenschappelijkheid - en de onvermijdelijke verscheidenheid van de regio's - ook op letterkundig vlak te toetsen. Standaard der Letteren-redacteur Filip Huysegems trok Europa rond en interviewde toonaangevende auteurs met een scherp oog voor wat in de samenleving gebeurt. 

Wat bezielen een Belgische chirurg, een operatieassistente en een anesthesieverpleger om in hun welverdiende vakantie, gràtis, in Afrika te gaan opereren? Hans Vandeweghe vloog een missie van Artsen Zonder Vakantie achterna en keek toe in de operatiekwartieren van Ouagadougou.

Beeldvorming en consequenties van een burgeroorlog doorheen het leven van drie Vlaamse priesters. 

De higtechsector is een zeepbel gebleken: licht, luchtig, opblaasbaar, en uiteindelijk ook opengespat. Hoe kan een mengeling van collectieve zinsbegoocheling, ongebreidelde bezitsdrang en naïef geloof in de vooruitgang ertoe leiden dat een hele sector in elkaar klapt? En vooral: hoe kan een startende hightech ondernemer leren uit deze mechanismen? Is een gezonde groei vandaag überhaupt wenselijk, mogelijk? Hoe kan een kersverse hightech ondernemer een gezond bedrijf opstarten in de nog smeulende as van een opengespatte zeepbel?

'Negentig procent van de xtc die circuleert op de wereldmarkt komt uit België en Nederland.' Dat was op 1 augustus 2001 groot nieuws in een aantal Belgische kranten, maar de Amerikanen maken er al veel langer hun beklag over tijdens hearings in hun Senate en op internationale conferenties over de drugsproblematiek. De VS zijn nochtans karig met informatie over de specifieke rol van Belgen in de xtc-handel. Salvatore Di Rosa (1972), Raf Sauviller en Danny Ilegems willen daar meer zicht op krijgen via dit project. Wie zijn die Belgen, hoe zwaar wegen ze in deze business, hoe hebben zij die prominente positie veroverd, hoe zijn ze georganiseerd, en waarom slaagt de justitie er blijkbaar niet in om deze drugsstroom in te dijken? Dat zijn de hoofdvragen. 

Vijf weken lang verbleef journalist Guy Van Gestel op de psychiatrische afdelingen van verscheidene instellingen in Vlaanderen en in Nederland. Dag en nacht maakte hij er het wel en wee mee van de patiënten. Hij voerde lange gesprekken met hen, maakte uitvoerige aantekeningen en verwerkte zijn indrukken tot dit adembenemende document. In Te gek! Schetst hij een indringend portret van de onbekende wereld van de psychiatrie. 

Eind september 2001 verscheen het eerste Nederlandstalige boek over antiglobalisme. Journalist Dirk Barrez poogt een invulling te geven aan deze nieuwe mondiale basisbeweging. Hij baseert zich daarvoor op het eerste Wereld Sociaal Forum dat plaats vond in het Braziliaanse Porto Alegro en confronteert die inzichten met de protesten die zich van Seattle tot Genua hebben gemanifesteerd.

Voor Betrapt op fraude volgde Jeroen Wils een jaar lang de Antwerpse privé-detectives Michel De Kort en Jan Claus tijdens hun zoektocht naar fraudeurs. Voor het eerst gunnen ze ons een ongegeneerde blik achter de schermen van hun detectivebureau. Hoe ze verdachten schaduwen, fraudeurs ondervragen, het gesjoemel ontrafelen. In opdracht van verzekeringsmaatschappijen sporen ze klanten op die met leugens en gesjoemel miljoenenpremies proberen binnen te rijven. In bedrijven voeren ze onderzoek naar werknemers die hun baas bedriegen om geld, goederen en informatie achterover te drukken. 

Deze film is ook een persoonlijk relaas van een cameraman die tegen wil en dank betrokken raakt bij een conflict dat qua wreedheid niet moet onderdoen voor de holocaust tijdens de tweede wereldoorlog. 

Dit boek neemt ons mee achter de schermen van de hoge Europese diplomatie. We lezen hoe Jean-Luc Dehaene Europa gebruikte om zijn binnenlandse doelstellingen waar te maken, en gaan op zoek naar de radiostilte die jarenlang heerste door de dodelijke rivaliteit tussen Wilfried Martens en Leo Tindemans. We zitten met de tolken mee aan tafel tijdens de gesprekken tussen Mitterand en Kohl, en vernemen hoe de Italiaanse eerste minister Andreotti Margaret Thatcher brutaal buitenspel zet.

Dit is het verhaal van het dorp Hassana in Zuidoost-Turkije, aan de grens met Syrië en Irak. Het was een dorp van boeren en wevers in de schaduw van de berg Djudi. Hassana was een verzamelpunt, het spon de rode draad van twintig eeuwen oosters christendom in Mesopotamië en Assyrië. Het was het laatste christelijke dorp in die afgelegen regio, gekneld tussen het Turkse leger en de Koerdische PKK. Hassana werd verwoest in 1993.

Wantoestanden die heersen bij onderdrukte bevolkingsgroepen en terroristische acties schokken de wereld voortdurend (cfr. Afghanistan, Columbia, Myanmar, ...). Hoewel het politiek gevoelige noordoosten van India aan de grens ligt met het dictatoriale Myanmar spreekt niemand in de internationale pers over de vaak tot wanhoop gedreven bevolking, de diepgewortelde corruptie, de slachtpartijen, ontvoeringen en afpersingen, de nagenoeg dagelijks ontploffende bommen. Kortom, er heerst extreem geweld in de vier terroristische noordooststaten van India. Waarom? 

 Lut Vandeykeybus vertrok eind 2000, gewapend met camera, zendmicrofoontjes en talloze cassetjes, naar het Midden-Oosten, Qatar om een oude droom te verwezenlijken: een film te maken over het leven in een harem. Een paar maanden eerder was ze al eens afgereisd om te prospecteren en wegwijs te raken in het Qataarse leven.

Anatole was één van hen.
In deze reportage wordt het verhaal verteld van Anatole Brawerman, die als joodse jongen bij de katholieke familie Rasschaert in Overmere onderdook en er als 'de jongste' werd opgevoed. Anatole en de twee jaar oudere Anna Rasschaert groeiden twee jaar lang op als broer en zus. Na de oorlog werden ze verliefd op elkaar en trouwden ze.

Het project 'Singles' onderzoekt de specifieke situatie van de steeds groter wordende groep singels in Vlaanderen. Free-lance journaliste Gretel Van den Broek infiltreerde gedurende drie maanden in de wereld van contactadvertenties en activiteiten voor alleenstaanden.

Tijdens hun studies in Londen, planden Bram Goots en Maya Van Leemput een reis om de wereld voor onderzoek naar toekomstbeelden. Ze ontwikkelden het project onder de werktitel Agence Future (AF). AF koppelt journalistiek en academisch werk -post-doctoraal onderzoek gepromoot door de Vrije Universiteit Brussel- aan een experimentele en creatieve benadering van het futuristische thema.