BRUSSEL - Drinkwater is waarschijnlijk een van de best gecontroleerde voedingsmiddelen. Het is immers van levensbelang en wordt dagelijks in grote hoeveelheden genuttigd. Het water dat Europese waterbedrijven door hun pijpleidingen pompen, is schoon. Maar geldt dat ook voor het water dat er aan de andere kant van de leiding uit komt?

Zevenenvijftig jaar lang heeft Ginette Geenens geleefd zonder letters. Van haar prille kindertijd tot haar pensioen heeft ze school gelopen, gewerkt, geld verdiend, haar huishouden gerund, haar kind opgevoed – zonder dat iémand buiten haar gezinsleden het wist. Want niemand mocht het weten. Niemand mocht zien onder welk verschrikkelijk en oneigentijds juk zij gebukt ging. Dus leefde ze zo dat niemand het kon ontdekken: stil, klein, anoniem. Onzeker, geïsoleerd en routineus. Alles liever dan de schaamte te moeten ervaren van het 'anders zijn'. 

Gie Goris, hoofdredacteur van MO* en sinds jaren nauw betrokken op de ontwikkelingen in Zuid-Azië, neemt zes maanden verlof zonder wedde om een boek te schrijven over de oorlogen en het geweld in de regio. Hij ontvangt daarvoor een beurs van het Fonds Pascal Decroos. Op vraag van het Vlaams-Nederlands Huis deBuren houdt hij ook een blog bij tijdens zijn reizen in het kader van dit project.

Vijf weken lang verbleef journalist Guy Van Gestel op de psychiatrische afdelingen van verscheidene instellingen in Vlaanderen en in Nederland. Dag en nacht maakte hij er het wel en wee mee van de patiënten. Hij voerde lange gesprekken met hen, maakte uitvoerige aantekeningen en verwerkte zijn indrukken tot dit adembenemende document. In Te gek! Schetst hij een indringend portret van de onbekende wereld van de psychiatrie. 

In Parijs ontmoette Inge Ghijs een meisje uit Togo dat als inwonend huispersoneel ware slavenarbeid moest verrichten en bovendien opgesloten en geslagen werd. 'Nooit eerder is een ontmoeting, een verhaal, zo sterk en zo lang door mijn hoofd blijven spoken', aldus de gerenommeerde journaliste van De Standaard. Ze beslist om te onderzoeken of ook in België huisslavernij bestaat.

Marc Hoogsteyns: "Tijdens de genocide in Rwanda in 1994 werden ook drie Belgische ontwikkelingshelpers vermoord door de Interahamwe, de beruchte Hutu-militie, die ook verantwoordelijk was voor de moord op meer dan 800.000 Tutsi's en gematigde Hutu's alsmede op een aantal Belgische para's in Kigali. Over de genocide in Rwanda en over het feit dat er een aantal Belgische para's vermoord werden, is al veel geschreven. Maar over de moordaanslag op de Belgische ontwikkelingswerkers zijn voorlopig weinig feiten bekend. Iedereen schijnt dit voorval te zijn vergeten. Maar het is en blijft een interessant verhaal. Vooral nu er in Rwanda nieuwe feiten bekend geraakt zijn.

KINSHASA - Congo vandaag en morgen was het opzet. Terugblikken en de hele koloniale periode nog eens overdoen, dat leek minder relevant. Congo viert vandaag, maar moet morgen wel weer verder. Kinshasa’s Finest, zes reportages in het VTM Nieuws en een 14 minuten durende Telefacts documentaire op donderdag 1 juli 2010.

Oud-directeur Heineken in Centraal-Afrika: "Als de wereld niet accepteert dat we in Afrika zijn om geld te verdienen, is dat het toppunt van racisme!” 
ING-directeur: "In een land als Afghanistan, met zo'n achterstand, maak je pragmatisch gebruik van de mogelijkheden in de machtsstructuur.”
Directeur Birma van Premier Oil: "Iedereen vindt dat bedrijven hun invloed moeten aanwenden bij overheden. Maar in Azië kost het veel tijd om vertrouwen te winnen.”

2002 was het jaar van de euro, symbool van de Europese gedachte. Meteen een mooie aanleiding om die Europese gemeenschappelijkheid - en de onvermijdelijke verscheidenheid van de regio's - ook op letterkundig vlak te toetsen. Standaard der Letteren-redacteur Filip Huysegems trok Europa rond en interviewde toonaangevende auteurs met een scherp oog voor wat in de samenleving gebeurt. 

Ruim honderd jaar na het verschijnen van Conrad's klassieker Heart of Darkness gaat Marc Hoogsteyns na of de situatie in Congo enigszins veranderd is. Ondanks alles is er volgens de auteur nog altijd licht blijven schijnen in dit 'Hart der Duisternis'.

CEUTA/MELILLA - Cuta (75,000 inwoners) en Melilla (65,000 inwoners) zijn twee Spaanse autonome steden aan de Middellandse Zee in Noord-Marokko. De twee enclaves vormen de enige landsgrens van de Europese Unie met het Afrikaanse continent, en zijn daarom aantrekkingspolen voor Afrikaanse (economische) migranten op weg naar de EU. De gebieden zien eruit als versterkte burchten, met hoog hekwerk, wachttorens, patrouilles te land en ter zee. Fort Europa dus, hermetisch afgesloten van het Afrikaanse continent.

BRUSSEL - Onder Bert Anciaux zette de Vlaamse Gemeenschap in op culturele samenwerking met Zuid-Afrika, Marokko en Congo. Veel aandacht is daar in Vlaanderen nooit voor geweest, maar er zijn wel degelijk (per land erg diverse) plannen bedacht en projecten gerealiseerd. Wat valt uit hun verwezenlijkingen en eventuele fouten te leren voor de toekomst? Rekto:verso ging het vragen aan de Afrikanen zelf. Op zoek naar een coherente visie rond cultuur en ontwikkeling.

De jonge Hilde wordt in 1974 verkracht door een priester. Zij is zwanger. Tijdens haar zwangerschap wordt Hilde, samen met andere zwangere vrouwen en meisjes, opgesloten op de zolder van een ziekenhuis in Lommel. Ze moet er hard, onbetaald werken en ze wordt slecht behandeld. Als Hilde barensweeën krijgt wordt ze langs clandestiene routes vervoerd naar een ziekenhuis in Malo-les-Bains, Noord-Frankrijk. Daar brengt ze haar zoon in erbarmelijke omstandigheden ter wereld. Hij wordt onmiddellijk van haar weggenomen. 

Deze film is ook een persoonlijk relaas van een cameraman die tegen wil en dank betrokken raakt bij een conflict dat qua wreedheid niet moet onderdoen voor de holocaust tijdens de tweede wereldoorlog. 

De toeristische industrie op en rond de Kilimanjaro explodeert. Voor veel Tanzanianen uit de streek is het de enige bron van inkomsten geworden. Helemaal onderaan de ladder staan de dragers. Slecht betaald en in onaangepaste kledij vechten ze om te overleven. Vaak letterlijk: elk jaar sterven er dragers aan onderkoeling, hoogteziekte of door ongevallen. Al is er een voorzichtige kentering. Sommige reisorganisatoren maken er een verkoopsargument van dat ze hun dragers wél goed behandelen.
Schrijver Tom Naegels en fotograaf Nick Hannes trokken op uitnodiging van Karavaan naar het dak van Afrika en zagen er schrijnend onrecht, maar ook zingende dragers.

Er zijn weinig thema's die de afgelopen jaren maatschappelijk zo gevoelig lagen als dat van immigratie. Tegelijk schiet het beleid rond migratie alle richtingen uit. Terwijl de Europese landen vooral de toegang voor nieuwkomers moeilijker willen maken en meer mensen uitzetten, trekt de Europese Commissie actief immigranten aan met het nieuwe Blue Card-systeem, een werkvergunning voor niet niet-Europeanen die in de hele Unie geldt.

Na jaren van negatieve berichtgeving over gemuilkorfde media, neergeslagen straatprotesten, vervalste verkiezingen en politieke repressie kwam er eind deze zomer eindelijk eens goed nieuws uit Wit-Rusland. Het regime van president Alexander Loekasjenko liet zijn belangrijkste politiek gevangenen vrij. Waait er een wind of change door de “laatste dictatuur van Europa”? Nick Hannes trok met zijn camera op onderzoek.

BRUSSELS — Debby Huysmans shows a photographic research on forgotten and isolated communities in Siberia. The two longest rivers of Siberia, the Yenisey and Lena, guided the photographer through the desolated area in search of individuals who experience this area as their biotope and the marks they leave in the landscape that surrounds them. Remainders of dreams of the past and signs of hope for the future appear through the daily environment.

 Onder de twee regeringen-Verhofstadt onderging de NMBS een echte transformatie. Karel Vinck bezorgde de NMBS een bedrijfsstrategie. De NMBS heeft er nog nooit zo goed voorgestaan. Maar de oude demonen steken weer de kop op. De politici en de vakbonden veroveren opnieuw hun wingewest. Het SOS NMBS kan nog niet worden afgeblazen.

BC Bambi slaat brug tussen Albanezen en Serviërs in Kosovo. Voor het eerst in twintig jaar speelt een basketbalteam van Serviërs tegen Albanezen in de Kosovaarse topcompetitie. De Servisch-Kosovaarse voorzitter van BC Bambi noemt het de gebeurtenis van de eeuw. Een lichtpunt, want het water tussen beide etnische gemeenschappen is diep, de politieke spanning totaal. Met de steun van het Fonds Pascal Decroos trok Jan Jagers naar het vuurwerkdepot van Europa voor dit verhaal over integratie door sport. Een kluwen in de Balkan door een originele invalshoek bekeken.

Dit boek neemt ons mee achter de schermen van de hoge Europese diplomatie. We lezen hoe Jean-Luc Dehaene Europa gebruikte om zijn binnenlandse doelstellingen waar te maken, en gaan op zoek naar de radiostilte die jarenlang heerste door de dodelijke rivaliteit tussen Wilfried Martens en Leo Tindemans. We zitten met de tolken mee aan tafel tijdens de gesprekken tussen Mitterand en Kohl, en vernemen hoe de Italiaanse eerste minister Andreotti Margaret Thatcher brutaal buitenspel zet.

Maritiem transport is een van de levensaders van de wereldeconomie: maar liefst 95 procent van alle handelsgoederen passeert over zee. Wanneer het fout gaat, zijn de gevolgen soms niet te overzien. In 2007 waren er maar liefst 3000 ongevallen op zee.

Joris Smeets beschrijft de tragische geschiedenis van Makoy, een van de leiders van een lokale volksbeweging, tegen de achtergrond van de honderden verdwijningen en moordpartijen op de Filipijnse eilanden.

 Vanaf deze week brengt Knack 'Asbest de seriemoordenaar', een reeks onderzoeksartikelen van Marleen Teugels en Nico Krols over de schadelijkheid van asbest en de immense verantwoordelijkheid van de industrie die verzuimde arbeiders en omwonenden van haar fabrieken te waarschuwen voor de gevaren van asbest.

In 'De Oliekoning' schetst Edwin Koopman een ontnuchterend portret van een gespleten land. Wat begon als een zoektocht naar de wortels van een Latijns Amerikaanse revolutie, werd een persoonlijk verslag over macht, idealen, haat, hartstocht en teleurstelling.

Emma Dardenne, de hoofdfiguur van de film, is geboren in Rwanda in 1908 in het dorpje Shangi aan de oevers van het Kivumeer in Rwanda. Haar vader, Heinrich von Bethe, was kapitein in het Duitse leger en opperbevelhebber in Rwanda en Burundi. Haar moeder, een jonge Tutsi-vrouw, was de dochter van een ex-officier in het leger van de Mwami Rwabugiri of de koning van Rwanda.

Journalisten Majd Khalifeh en Pieter Stockmans, en fotograaf Xander Stockmans reizen 5 maanden lang dwars door Noord-Afrika en het Midden-Oosten, op zoek naar dromen van vrijheid en geluk van gewone mensen, arbeiders, dokters, activisten, jongeren, imams, priesters, professoren, vakbondsleiders, journalisten, politici,… Ze laten de mensen achter de revoluties aan het woord en delen de dromen met Europa. Achteraf peilen ze naar de reactie van Europa.

BRUSSEL - Knack brengt deze week een dossier van onderzoeksjournalisten Marleen Teugels en Nico Krols over de ongezonde werkomstandigheden voor de duizenden ambtenaren die in het zeven jaar oude Eurostation II-gebouw, vlakbij het Brusselse Zuidstation, aan de slag zijn.

Tijdens hun studies in Londen, planden Bram Goots en Maya Van Leemput een reis om de wereld voor onderzoek naar toekomstbeelden. Ze ontwikkelden het project onder de werktitel Agence Future (AF). AF koppelt journalistiek en academisch werk -post-doctoraal onderzoek gepromoot door de Vrije Universiteit Brussel- aan een experimentele en creatieve benadering van het futuristische thema.

Tussen lachende Rwandese kinderen vergeet je zo dat hun land ooit de hel was. Op 7 april 1994, daags na de moordaanslag op president Juvénal Habyarimana, barstte in het Centraal-Afrikaanse landje een orgie van geweld los. Zowat een miljoen Tutsi's en gematigde Hutu's werden uitgemoord. Tertio-redacteur Benoit Lannoo en fotografe Ilse Prinsen reisden tien jaar later enkele weken door het land. Met een onbevangen blik en vele vragen.