Een reeks reportages met als doel verschillende facetten van de Marokkaanse cultuur te belichten, o.a.:

• invloed van de religie (Islam) op de denk- en levenswijze en op het dagelijks leven;
• in hoeverre kunnen individuen (ook vrouwen) zelf gestalte geven aan hun eigen even (zonder inmenging van de gemeenschap);
• in hoeverre kan er sprake zijn van tolerantie en respect tegenover andere denk- en levenswijzen?

De joden zijn (samen met de autochtone Berbers) de enige bevolkingsgroep die vanaf de oudheid tot vandaag onafgebroken in Noord-Afrika heeft geleefd. Aan deze duizendjarige joodse aanwezigheid kwam echter een abrupt einde tijdens de twintigste eeuw. Tussen 1940 en 1970 verlieten zo'n 250.000 joden voorgoed Marokko. Het boek brengt de joods-Marokkaanse cultuur en levenswijze opnieuw tot leven.

De kleuren van Amerika biedt een overzicht van de Amerikaanse diversiteit in al haar vormen en geledingen. Zonder alarm te slaan en zonder te verbloemen: de multiculturele samenleving is geen pretpark, maar work in progress, met mooie en lelijke kanten, successen en mislukkingen.

In Frankrijk en Nederland klimmen moslima's op de barricaden om te protesteren tegen hun schrijnende onderdrukking, het geweld van mannen in de voorsteden en het maagdelijkheidsprincipe dat hun vrijheden beknot. Kan het zijn dat het in Parijs regent, zonder dat het minstens in Brussel druppelt? Marleen Teugels ging samen met Najat Amerrouss poolshoogte nemen

Af en toe vangen we een gewelddadige glimp op van de onzichtbare wereld waarin mensen verdwijnen die geen wettige verblijfspapieren hebben. Die "verdwenen" mensen wonen naast ons op dure vierkante meters van huisjesmelkers, zo poetsen onze huizen, stukadoren onze muren, plukken onze tomaten en wassen onze borden af. Sara Frederix spendeerde de voorbije maanden talloze uren in de onzichbare stad en ontmoette er echte mensen met echte dromen. En veel te echte problemen.

 Op 11 maart 2004 richtten Al-Qaeda-terroristen een bloedbad aan in het hart van Madrid. Bij simultane aanslagen op vier pendeltreinen vielen 192 doden; ruim 2.000 mensen raakten gewond. De Morgen blikt in een driedelige reeks terug.

Baharak Bashar was dertien toen ze met haar moeder van Iran naar België vluchtte. Weg van de ayatollah’s en hun religieuze bekrompenheid. Richting Vrije Westen. Maar als ze een half leven later de omgekeerde weg aflegt, dansen de waarheden voor haar ogen. Waarom is zij, de militante vrijdenker, plots zo geïnteresseerd in de Koran? En wat met de uitspraak van die jonge Syriër dat je in democratieën vrij mag praten maar niemand luistert? In Djenghis, democratie en vrouwen. Een Iraanse van Gent naar Caïro vraagt Baharak Bashar door waar Jan Leyers stopte.

Samira Bendadi gaat in Dolle Amina's op zoek naar de vrouwenbeweging in de moslimgemeenschap. Ze gaat te rade bij vooraanstaande figuren uit de vrouwenbewegingen, bij intellectuelen en vooral bij h eel veel gewone vrouwen. Dolle Amina's is een revelerend en noodzakelijk boek dat hardnekkige clichés ontkracht en een beeld toont van een wereld die we nog te weinig kennen.

Clear Channel, in België eigenaar van onder andere Rock Werchter, 40 procent van de reclamepanelen en enkele evenementenbureau's, begon haast bij toeval, als een klein Texaans radiostation. Vandaag heeft de mediagigant het hele Amerikaanse medialandschap in zijn greep en zijn tentakels reiken tot ver voorbij het Amerikaanse continent. Sara Frederix (MO*) brengt een dossier in twee delen over deze mediareus.

Rinckhout ontdekt verdoken politieke stellingnamen in het boek en ontraadselt waarom Elsschot als linkse humanist dit boek 'moest' schrijven. Rinckhout vlooide ook archieven uit, vond niet eerder gepubliceerde brieven en deed Elsschots tocht over. Op basis daarvan schreef hij een spannend verhaal over leven en letteren, waarin de werkelijkheid de fictie inhaalt.

In 1965 strandde de Chinese vluchtelinge On-Chiu Cheung in Antwerpen. Jarenlang verzweeg ze het echte verhaal van haar jeugd. Maar op een dag krijgt ze te horen dat ze kanker heeft en ze besluit dat haar kinderen het recht hebben om de waarheid te kennen. Zonder verbloemen vertelt ze hoe haar leven en dat van haar familie getekend werden door een afschuwelijke, niets ontziende terreur. Door verraad en vernedering, door marteling en doodslag. En man is verantwoordelijk voor deze wreedheden: Mao Zedong.

2002 was het jaar van de euro, symbool van de Europese gedachte. Meteen een mooie aanleiding om die Europese gemeenschappelijkheid - en de onvermijdelijke verscheidenheid van de regio's - ook op letterkundig vlak te toetsen. Standaard der Letteren-redacteur Filip Huysegems trok Europa rond en interviewde toonaangevende auteurs met een scherp oog voor wat in de samenleving gebeurt. 

Over wodka, Oostblokbabes en sovietherinneringen.
Op 1 mei 2004 treden meer dan 100 miljoen nieuwe Europeanen toe tot de Europese Unie. Toch zijn de 10 kandidaat-lidstaten in Vlaanderen bijna niet gekend. EUROTOUR wil de afstand tussen Vlaanderen en de nieuwe EU-burgers verkleinen en aan onze nieuwe buren een gezicht geven.

BRUSSEL - ‘Facing Brussels’ is een fotografische verkenning van de vele werelden die samen de waanzinnige diversiteit van Brussel vormen, gaande van de toeristen en de pendelaars over de eurocraten tot de daklozen, de migranten en de autochtonen.
Jan Locus, Dieter Telemans, Alain Schroeder, Nick Hannes, Loïc Delvaulx, Marine Dricot, Jimmy Kets, Philippe Herbet, Eric de Mildt, Tim Dirven en Wim Knapen hebben elk één sociologisch segment van de stad geselecteerd, dat zij op een eigenzinnige manier door hun lens bekijken. De teksten van het project worden verzorgd door schrijfster en journaliste Catherine Vuylsteke.
Naar aanleiding van de tentoonstelling verschijnt ook een gelijknamig boek. 

Tot grote verwondering kreeg de film journalist en historicus Guido Convents in 2006 van Portugese journalisten te horen dat er in Mozambique geen filmcultuur noch film productie van betekenis was en is. Ook in de Belgische filmwereld bleek niemand een idee te hebben van wat onder film in Mozambique diende begrepen te worden.

Grenzeloos India is een bundel van kritische reisessays met politieke diepgang. Het boek is een combinatie van reiservaringen, reflecties en reportages waarin verschillende facetten van het moderne India aan bod komen: de globalisering, de computerindustrie, religie en politiek, armoede en uitsluiting, politiek extremisme, toerisme en de opkomst van de Indiase middenklasse. 

 Lut Vandeykeybus vertrok eind 2000, gewapend met camera, zendmicrofoontjes en talloze cassetjes, naar het Midden-Oosten, Qatar om een oude droom te verwezenlijken: een film te maken over het leven in een harem. Een paar maanden eerder was ze al eens afgereisd om te prospecteren en wegwijs te raken in het Qataarse leven.

 Europa breidt uit. In mei 2004 is het zover. Dan houdt Europa pas op voorbij de toendra's van Finland, de sovchozen en kolchozen van Estland, Letland en Litouwen, het met reclameborden volgeplempte Polen, de zigeunernederzettingen van Slowakije en het van nationalisme doorspekte platteland van Hongarije. Over nog eens drie jaar voegen zich het straatarme Roemenië en Bulgarije bij de Europese Unie.

Johan de Boose, die al drie decennia naar Rusland reist, graaft diep in de Russische ziel en vraagt zich af of die wel zo ondoorgrondelijk is. Hij spit het tragische, woelige verleden op, put uit een jarenlange ervaring als ooggetuige en beschrijft zijn ontmoetingen met bekende en onbekende Russen. De geniale Russische literatuur is natuurlijk altijd binnen handbereik.

Iraniërs staan bekend als poëzieliefhebbers en verhalenvertellers. Maar wie in het buitenland kent Ahmad Shamlu of Hushang Golshiri? Ronald Bos en Nafiss Nia spraken met uitgevers, schrijvers en dichters, en luisterden in het land. 

BRUSSEL - Onder Bert Anciaux zette de Vlaamse Gemeenschap in op culturele samenwerking met Zuid-Afrika, Marokko en Congo. Veel aandacht is daar in Vlaanderen nooit voor geweest, maar er zijn wel degelijk (per land erg diverse) plannen bedacht en projecten gerealiseerd. Wat valt uit hun verwezenlijkingen en eventuele fouten te leren voor de toekomst? Rekto:verso ging het vragen aan de Afrikanen zelf. Op zoek naar een coherente visie rond cultuur en ontwikkeling.

Politieke journalisten die voortdurend met politici optrekken, die a.h.w. op elkaars schoot zitten. Journalisten die in kranten en tijdschriften o.m. de autopagina's volpennen of de toeristische trips voorstellen en door belanghebbenden met allerlei snoepreisjes en andere cadeaus worden gepaaid...  De wildste verhalen doen de ronde.

JAKARTA - Met een geschatte 210 miljoen praktiserende moslims op een totaal van ruim 240 miljoen inwoners is Indonesië zowel de grootste moslimnatie als de op twee na grootste democratie ter wereld. Deze twee in het oog springende feiten lijken elkaar tegen te spreken. Stefaan Van Bruwaene onderzoekt ter plaatse hoe islam en vrijheid van meningsuiting elkaar de hand reiken in dit fascinerende land. 

"Hoe hebben wij het in godsnaam in ons hoofd gehaald om naar dit kloteland te komen?" vraag ik mij voor de zoveelste keer af, "Wij, die altijd van de daken geschreeuwd hebben dat we nooit naar een oorlogs- of risicogebied op reportage zouden gaan. Wij, moeders van zes kinderen in totaal, die nooit – op welke manier dan ook – hun leven in de waagschaal willen leggen."
En kijk, hier staan we dan, in Afghanistan, van top tot teen gesluierd, temidden van tientallen schreeuwende mannen, de kalashnikovs dreigend op ons gericht.

Zwarte chadors, fanatieke baardmannen die met hun vuisten zwaaien en een woest ogende president die het Westen vervloekt. Dat populaire beeld is slechts een fractie van de Islamitische Republiek Iran. Doorheen de lood- zware erfenis van ayatollah Khomeini zoeken 45 miljoen jongeren hun weg. Ayfer Erkul en Filip Claus trokken naar Teheran en praatte met hen. Sommigen waren opstandig, anderen diepgelovig, nog anderen verslaafd aan heroïne. Maar allemaal waren ze rusteloos, zoals enkel jongeren kunnen zijn.

Miljoenen Irakezen zijn hun kapotte land ontvlucht. Zowat 150.000 van hen overleven in Egypte. De Verenigde Naties en enkele ngo’s, zoals Caritas, zorgen voor wat steun, maar in feite zijn de Irakezen op zichzelf aangewezen. Karim Abraheem trok met steun van het Fonds Pascal Decroos naar Egypte en portretteert zijn gevluchte landgenoten. Hij toont geen zielige slachtoffers maar opvallend waardige mannen, vrouwen en kinderen. Een menselijk kapitaal dat Irak verloor door een volkomen foute en overbodige oorlog.

IRAN - Geïnspireerd door artikelen van Michel Foucault reisden Peter Van Goethem en Pieter Verstraete vijf weken lang door Iran. Ze onderzochten op welke manier hedendaagse Iraanse kunstenaars met de door het Islamitische regime opgelegde censuurmaatregelen omgaan.

KABOEL - In Afghanistan woedt al dertig jaar oorlog. Dirk Tieleman heeft er in de jaren tachtig een drietal keren rondgereisd. Hij is er onlangs voor een maand teruggekeerd. Hij is gaan overnachten bij intellectuelen en verschoppelingen in vijf steden in de vier windstreken en bij boeren op het platteland. Hij heeft er urenlang met hen gepraat en er hun leven geobserveerd. Nog nooit is hen gevraagd wat zij vinden van de dertigjarige oorlog in hun land. Leven ze in angst en met een permanent onveiligheidsgevoel? Is het leven in oorlog voor hen een hel? Worden hun wanhoopskreten niet gehoord? Of gaat alles zijn gewone gang? Wordt er getrouwd net als vroeger en krijgen vrouwen en kinderen nu meer kansen? Geloven ze in een toekomst?

BRUSSEL - LUSOBELGAE werpt voor het eerst een licht op de Portugese gemeenschap van Brussel: van de eerste golf van migratie in de jaren '60 (politieke en economische vluchtelingen voor het Salazar-regime) tot de situatie vandaag: een gemeenschap verdeeld tussen de klassieke arbeidsmigratie en E.U. ambtenaren, met een jonge generatie die uit de gesloten gemeenschap wil breken, en zich wil engageren in de maatschappij.

China verandert razendsnel. De gevolgen daarvan zijn verstrekkend voor de hele wereld. Zullen de Chinese producten onze markten overspoelen en jobs vernietigen? Of is de Chinese supergroei ook een kans?