Ooit was Antwerpen hét centrum van de wereld voor handel en het bewerken dan diamant. Ooit slepen vele tienduizenden arbeiders in Antwerpen en Amsterdam de ruwe steentjes tot hun begeerde, fonkelende vormen. Zij creëerden met hun vakmanschap uiteindelijk de waarde en de exclusiviteit van dit luxeproduct par excellence. De Antwerpse diamantnijverheid genoot na verloop van tijd dan ook veel aanzien. De vakkennis van de diamantbewerkers was het fundament voor het imago van Antwerpen als hét wereldcentrum voor diamant.
Anno 2005 is de handel er nog wel, maar de roemruchte Antwerpse diamantnijverheid is op sterven na dood. In een globaliserende context is het bewerken van diamant hier te arbeidsintensief en dus te duur geworden.

 Op 11 maart 2004 richtten Al-Qaeda-terroristen een bloedbad aan in het hart van Madrid. Bij simultane aanslagen op vier pendeltreinen vielen 192 doden; ruim 2.000 mensen raakten gewond. De Morgen blikt in een driedelige reeks terug.

Iraniërs staan bekend als poëzieliefhebbers en verhalenvertellers. Maar wie in het buitenland kent Ahmad Shamlu of Hushang Golshiri? Ronald Bos en Nafiss Nia spraken met uitgevers, schrijvers en dichters, en luisterden in het land. 

 Al sinds 1956 is het stoffelijke overschot van de in 1946 gefusilleerde NSB-leider Anton Mussert spoorloos. Een rondgang in extreemrechtse kringen in Vlaanderen werpt voor het eerst enig licht op dit mysterie. Militanten van de verboden militie VMO zeggen dat ze Mussert hebben herbegraven in gewijde Vlaamse grond. Freelance journalist Hans van Scharen beschrijft de bizarre geschiedenis van 'Operatie Wolfsangel'.

Vanaf dit schooljaar worden in België geen kandidaats- en licentiaatsdiploma's meer uitgereikt. Ook onze universiteiten en hogescholen zijn overgestapt naar het door Europa opgelegde BaMa-systeem. Dit nieuwe diplomasysteem volgt het Angelsaksische model met titels als bachelor, master en Ph D (Doctor of Philophy). Hebben de Europese autoriteiten rekening gehouden met de verhoogde 'onderwijscriminaliteit' die hun hervorming met zich mee zal brengen? Op dit eigenste moment draait in Brussel een grote internationale zwendel in universitaire titels.

Vier generaties vrouwen kijken terug naar het meisje dat ze ooit waren, naar een verleden waarin niets mocht, maar soms veel gebeurde. Hun woorden zoeken een weg om te vertellen wat meestal verborgen bleef. Ze vatten in taal wat altijd is geweest, maar waarover zelden werd gesproken. In hun relaas spreekt het banale, het alledaags vrouwelijke, het diepst menselijke.

In Israël en Palestina lijkt de tijd van de 'twee-staten-regeling' nu wel definitief voorbij. Wat de staat Palestina moest worden, geraakt onderhand volledig volgebouwd met Israëlische huizen terwijl het Israëlische leger er de hele tijd Palestijnse huizen afbreekt. Hoe kan men twee staten maken als Israël alle grond wil, maar geen Palestijnen? En hoe kan Israël twee staten maken als er met de Palestijnen niet te praten valt?

In Parijs ontmoette Inge Ghijs een meisje uit Togo dat als inwonend huispersoneel ware slavenarbeid moest verrichten en bovendien opgesloten en geslagen werd. 'Nooit eerder is een ontmoeting, een verhaal, zo sterk en zo lang door mijn hoofd blijven spoken', aldus de gerenommeerde journaliste van De Standaard. Ze beslist om te onderzoeken of ook in België huisslavernij bestaat.

De kimbanguistische kerk in Congo eist eerherstel van de Belgische overheid, die haar tijdens de koloniale periode hardnekkig vervolgde. Deze door en door Afrikaanse kerk, die in de jaren zeventig bij ons op veel sympathie kon rekenen, telt miljoenen aanhangers. Door haar bizarre theologie dreigt ze echter uit de christelijke oecumene te worden gestoten. De katholieke bisschoppen besloten alvast haar niet langer als een christelijke kerk te beschouwen, de Wereldraad der kerken aarzelt. Wat is er aan de hand? Tertio trok op reportage naar het hart van het kimbanguisme in N.-Kamba, in Zuid-West-Congo.

Het is een tragisch verhaal: eind de jaren negentig was Tony Blair een sterk leider, populair, een man met visie, een man die vertrouwen en geloofwaardigheid uitstraalde, een politicus naar wie de Brit bereid was te luisteren. Dat is nu allemaal weg. Slechts dertig procent van de Britten gelooft nog in hem. Hij is zijn Labourpartij tot last geworden. In de pers worden scherpe vragen over hem gesteld: staat hij op de rand van de waanzin? Is hij een conservatief die verdwaald is in de Labourpartij? En waarom sleurde hij zijn land mee in een oorlog die niemand wilde?

China is al enkele jaren aan een spectaculaire economische opmars bezig. Het land dreigt Europa en de VS voorbij te snellen als wereldmacht. Is het een zeepbel die weldra uiteenspat of moet het Westen echt bang worden voor "het Gele Gevaar"? Wie zijn de moderne goudzoekers in China, en is er sprake van uitbuiting van Chinese arbeiders? 

Elk jaar sterven er in België ongeveer tweeduizend mensen door een medische fout. Een onbekend aantal patiënten geraakt door een blunder verminkt of gehandicapt. Meer precieze cijfers zijn er niet. Artsen, ziekenhuizen, ziekenfondsen, verzekeringsinstellingen noch het ministerie van Volksgezondheid willen werk maken van een serieuze registratie.

De hedendaagse Olympische Spelen zijn geen kopie van de antieke Spelen met hun religieuze en culturele connotatie. Evenmin lijken ze op de elitaire droom van Pierre de Coubertin, die artisticiteit en lichaam wilde verenigen om een Europa in oorlog op weg te zetten naar een betere wereld. Wat zijn de Olympische Spelen wel, waar komen ze vandaan en wat speelt er achter de schermen?

'Dit boek biedt een antwoord op de vraag of de ouders van Eddy Merckx (zelf in 1945 geboren in Meensel-Kiezegem en verre familie van Gaston Merckx) tijdens de oorlog 'fout' waren, zoals nadien soms werd beweerd. Ook wordt de ware identiteit van de dader van deze aanslag onthuld, iets waar Maurice De Wilde ondanks hardnekkig speurwerk tijdens zijn spraakmakende uitzending over Meensel-Kiezegem in zijn reeks over collaboratie en verzet niet in slaagde.

Eind mei 2004 reisde August Thiry samen met fotograaf Geert Segers en gids Melkan Ishak naar Zuidoost-Turkije en Noord-Irak. Ze bezochten er de christelijke minderheid en die exploratietocht leverde drie reportages op. Een alternatieve kijk op bevrijd gebied.

Van maart 2002 tot april 2003 hebben zo'n 1000 Chinezen een 50 jaar oude staalfabriek van Hoesch in Dortmund uit elkaar gelast en op transport geplaatst. Bijna elke dag vertrok een vracht naar de binnenhaven, waar hij met een binnenschip naar Antwerpen - wereldhaven voor "special cargo” - vaarde. Daar vertrok het zeetransport richting Zhangjiagang, een havenstad aan de Yang Tse Rivier in de provincie Jiangsu. De aldaar gevestigde staalgroep Jiangsu Shagang Group kocht de fabriek voor een vriendenprijsje. Trends volgde heel het traject.

Become the media: In het kielzog van de andersglobalistische beweging ontstond een internationaal netwerk van jonge media-activisten. Het zijn mensen betrokken bij de gebeurtenissen op straat die van daaruit aan berichtgeving willen doen. De auteurs van dit MAM-boek deden 3 jaar lang een vivisectie op hun eigen ervaring bij indymedia.be. Om een aanzet te geven voor alle would be media-activisten. Hoe zelf verhalen uit je omgeving optekenen? Hoe een reportage maken? Hoe mensen aan het woord laten? Hoe aan informatie geraken? En welke technologie heb je nodig voor je eigen video-, foto-, audio- of geschreven reportage?

Clear Channel, in België eigenaar van onder andere Rock Werchter, 40 procent van de reclamepanelen en enkele evenementenbureau's, begon haast bij toeval, als een klein Texaans radiostation. Vandaag heeft de mediagigant het hele Amerikaanse medialandschap in zijn greep en zijn tentakels reiken tot ver voorbij het Amerikaanse continent. Sara Frederix (MO*) brengt een dossier in twee delen over deze mediareus.

Oud-directeur Heineken in Centraal-Afrika: "Als de wereld niet accepteert dat we in Afrika zijn om geld te verdienen, is dat het toppunt van racisme!” 
ING-directeur: "In een land als Afghanistan, met zo'n achterstand, maak je pragmatisch gebruik van de mogelijkheden in de machtsstructuur.”
Directeur Birma van Premier Oil: "Iedereen vindt dat bedrijven hun invloed moeten aanwenden bij overheden. Maar in Azië kost het veel tijd om vertrouwen te winnen.”

 Een aanstekelijke reportage aan de vooravond van de toetreding van de grootste nieuwe lidstaat tot de Europese Unie.

Honderden Russen komen naar België in de hoop hier een beter leven te vinden. Een netwerk van louche bedrijfjes helpt hen daarbij. Het paradijs vinden ze meestal niet, maar het geld is wel uit hun zakken geklopt.

De sjiitische meerderheid in Irak
De bezetting van Irak is deze maand een jaar oud. De oude dictator zit ergens achter tralies, de almachtige partij is van de aardbodem verdwenen en de overwinnaars moeten nog elke dag hun gesneuvelden tellen. Zestig procent van de Iraakse bevolking is sjiiet. Hoe kijken zij aan tegen de bezetting en hoe zien zij hun toekomst?

Op een onzeker uur is het literaire relaas van deze intieme en intrigerende kennismaking met vluchtelingen, mensen op de dool die even een thuishaven vinden in een asielcentrum: ‘Op een onzeker uur wachten hier mensen op een nog minder zekere toekomst.’

"Hoe hebben wij het in godsnaam in ons hoofd gehaald om naar dit kloteland te komen?" vraag ik mij voor de zoveelste keer af, "Wij, die altijd van de daken geschreeuwd hebben dat we nooit naar een oorlogs- of risicogebied op reportage zouden gaan. Wij, moeders van zes kinderen in totaal, die nooit – op welke manier dan ook – hun leven in de waagschaal willen leggen."
En kijk, hier staan we dan, in Afghanistan, van top tot teen gesluierd, temidden van tientallen schreeuwende mannen, de kalashnikovs dreigend op ons gericht.

In 'Frauderen is kinderspel' neemt economisch journalist Frank Demets u mee in de wereld van fictieve bedrijfjes, buitengaatse rekeningen, nepinvesteringen, valse transacties, beursfraudes, piramidespelen en BTW-carrousels. Het boek illustreert met voorbeelden hoe zwart geld wordt gecreeerd en het vervolgens weer wordt witgewassen. 'Frauderen is kinderspel' is een doorgedreven onderzoek in de wereld van de belastingparadijzen en zwarte gaten, een in thrillerstijl geschreven gids voor de kelders van de misdaadeconomie. 

"Vroeger droegen we een minirok, nu een hoofddoek"
Irak heeft sinds deze week een interimgrondwet, waarin onder meer te lezen staat dat na de eerste democratische verkiezingen minstens 25 procent van de parlementsleden vrouw moet zijn. Klinkt goed, maar de Iraakse vrouwen zijn er niet gerust op. "Zodra de sjieten hier de macht krijgen, kunnen wij, vrouwen, onze rechten wel vergeten."

De toetreding van tien nieuwe landen tot de Europese Unie (EU) in mei 2004 brengt voor Brussel een heuse volksverhuizing en ingrijpende veranderingen teweeg. Steeds meer eurocraten leven en werken in de hoofdstad van België en Europa. Wie zijn ze? Wat doen ze? Hoe bereiden 'nieuwe Brusselaars' uit Polen, Hongarije, Letland, Litouwen, Estland, Tsjechië, Slowakije, Slovenië, Malta en Cyprus de toetreding tot de Unie voor?

Al voor de vierde keer op rij was het Antwerpse theatergezelschap Tg Stan eind 2003 te gast op het toonaangevende Festival d'Automne in Parijs. Samen met Cie De Koe en Maatschappij Discordia maakte het gezelschap er een maand lang de bühne van het Théâtre de la Bastille onveilig met de voorstelling Du serment de l'écrivain du roi et de Diderot, gebaseerd op de paradox van de toneelspeler van Denis Diderot. Het is een voorstelling met behoorlijk wat subversief potentieel, een twee uur durende aanval op de klassieke theateropvattingen. De voorstelling werd door de Franse pers bijzonder lovend onthaald. Maar hoe gefundeerd waren de lofbetuigingen? Is de voorstelling echt aangekomen of werd ze al te snel als louter 'exotisch' en 'grappig' geklasseerd? En als dat laatste het geval was, is dat dan niet een gemiste kans geweest? 

De belangrijkste Belg in het buitenland is niet Guy Verhofstadt of Kim Clijsters. De belangrijkste Belg heet Francis Dessart die over meer internationale diploma's en internationale functies beschikt dan Willy Claes en de rest van zijn landgenoten bij elkaar geteld. U kent hem niet? Dat kan zijn. De eerwaarde geheimagent, professor en ambassadeur Francis Dessart werkt in de schaduw. Hij draait rond de weke onderbuik van grote internationale organisaties als de Verenigde Naties, de niet-gouvernementele organisaties en het 'andersglobalisme'. Daar speelt hij al meer dan dertig jaar mee in een van de grootste, wereldomspannende oplichtingcircuits die deze aarde ooit heeft gekend. Het verhaal van een Belgische wereldburger in Deng.