Langs het beroemde traject van de Trans-Iraanse Spoorlijn reizen ze van Teheran in het noorden naar Bandar-Abbas in het zuiden. De treincoupé is als een samenleving in miniatuurvorm. Onderweg belanden ze midden in de veelbesproken presidentsverkiezingen van juni 2009 en leren een bevolking kennen die snakt naar verandering, openheid en democratie. Want meer dan ooit is Iran een land op de grens van moderniteit en traditie.
Duizend-en-één-dromen geeft een stem aan het Iraanse volk, dat al zo vaak het zwijgen werd opgelegd. Het is een relaas in woord en beeld van de verwachtingen en verzuchtingen van gewone Iraniërs, waar de pers zo zelden over schrijft.
Een beter moment om met deze blog te starten is er niet: in Iran wordt de Revolutie herdacht en in juni zijn er presidentsverkiezingen, maar dat is niet het hoofddoel van de reis: na een maand rondtrekken door stad en dorp willen ze terugkomen met een portret, in woord en beeld, van het leven van de gewone Iraniërs, die dagelijks vechten voor hun vrijheid maar niettemin ook léven en genieten van het leven. 'Iran op de grens' is het overkoepelende 'thema' van dit project: Iran op de grens tussen verleden (theocratie, traditie, isolement) en toekomst (democratie, vernieuwing, openheid).
Foto: © Pieter-Jan De Pue
