Ze zocht extreem orthodoxe moslimvrouwen, 'verlichte' islamfeministen, brugfiguren tussen 2 culturen én ex-moslima's op. De vrouwen in dit boek hebben niets met elkaar gemeen behalve de controversiële hoofddoek. Sommigen vochten ertegen, anderen ervoor.
Terwijl een die-hard islamiste voor de oprichting van sharia-rechtbanken in Brussel pleit, zoekt een vrijgevochten Palestijnse naar een moderne koraninterpretatie. Een Tsjetsjeense asielzoekster is bereid haar hoofddoek af te leggen maar voor de hippe Marokkaanse politica-in-hijab is dat ondenkbaar. Intussen droomt de rigoureus gesluierde moslima -die enkel door een oogspleetje kijkt- van een ver doorgedreven segregatie tussen de geslachten in het openbaar.
De tien moslima's in dit boek geven geen eenduidige antwoorden op onze vragen. Er is sprake van verdrukking, maar ook van zelfontplooiing, generatieverschillen, mode, politieke islam en van afwijzing van westerse waarden.
