Onderzoekster Bette Dam bestudeerde voor haar proefschrift vanuit welk perspectief journalisten hierover verslag uitbrachten. Spoiler: er zit een vooroordeel in.
Vlak na 9/11 hadden de Taliban zich al overgegeven via onderhandelingen met interim-president Karzai, maar dit vredesinitiatief werd door minister Rumsfeld in één persconferentie weggewuifd en verdween vrijwel volledig uit de media. De internationale pers volgde klakkeloos het oorlogsnarratief van de Amerikaanse overheid.
Analyse van honderden artikelen uit de New York Times en het persbureau AP toont aan dat dit geen toeval is, maar een structureel patroon. Redacties bestaan overwegend uit hoogopgeleide, witte journalisten die vooral andere elite- en overheidsbronnen aan het woord laten. Afghaanse, Palestijnse en andere niet-westerse stemmen komen nauwelijks aan bod, tenzij als slachtoffer. Hetzelfde patroon is zichtbaar in de verslaggeving over Vietnam, Irak en het Israëlisch-Palestijnse conflict.
De auteurs stellen de fundamentele vraag of dit losse journalistieke keuzes zijn, of dat het nieuwssysteem zelf aan herziening toe is.
