Donaties en belastinggeld die ons geweten moeten sussen worden maar al te vaak aan projecten besteed die bedrijven, politici en buitenlandse experts rijker maken ten koste van de meest armen. Dat het om meer dan neveneffecten en enkele rotte appels gaat blijkt uit het relaas van de hulpindustrie in Nepal. Dodelijke gezondheidskampen, illegale dammen en leningen voor projecten die voorgaande projecten vernietigen. De lijst aan schadelijke ‘hulp’ is bijna oneindig, maar de tolerantie van de Nepalezen niet.
Het land krijgt de grootste toestroom van hulp in Zuid-Azië maar blijft het armste land van de regio met een erg snel groeiende inkomensongelijkheid. In elk gebied van de in het artikel besproken projecten winnen de Maoïsten overtuigend de verkiezingen. In één geval met de garantie om iedereen die op de constructie site van een nieuwe dam komt om te brengen. Met exact het dubbele van het aantal zetels van de tweede partij halen de Maoïsten de belangrijkste communistische overwinning in de 21e eeuw. Dit artikel, gepubliceerd in het juninummer van MO* legt bloot waarom de hulpindustrie daar, ongewild, mee aan de basis voor ligt.
