‘Een businessmodel hebben we nog niet. Maar daar wordt aan gewerkt’. Dat zei Georges Timmerman in oktober 2009 toen hij en een kleine groep onderzoeksjournalisten ‘De Werktitel’ lanceerden. Deze groepsblog vervelde een klein half jaar later tot Apache. Het was een statement dat kon tellen. De marktlogica weer ondergeschikt maken aan journalistieke criteria, dat was het doel. ‘De belangrijkste taak van journalisten is nog altijd (te proberen) de waarheid te vertellen – en dus niet om zoveel mogelijk kranten te verkopen of zoveel mogelijk kijkers te halen’, schreef Timmerman in zijn eerste editoriaal.
Het succesverhaal van Apache kan niet worden geschreven zonder ook de boeiende, maar pijnlijke geschiedenis van de krant De Morgen te vertellen. Die vierde in 2019 haar veertigste verjaardag, maar is al lang zo “van zichzelf en van zijn zang vervreemd” (M. Vasalis), dat ze enkel nog de naam draagt van wat ooit het belangrijkste onafhankelijke progressieve medium van Vlaanderen was. Gered door haar lezers, bevrijd van de inmenging van politieke partijen en boordvol talent en ambitie. Maar zonder businessmodel. Ook toen al. Maar ondertussen was de ‘krant die durft’ wel vastbesloten om, zoals het in haar beginselverklaring staat, “een fundamentele bijdrage [te] leveren aan het tot stand brengen van een volledig geëmancipeerde samenleving”.
En toen kwam Christian Van Thillo…
© Gheleyne Bastiaen / Apache
