Een Europees antwoord op de globalisering

BRUSSEL - De mondialisering gaat weliswaar gepaard met meer economische groei, maar er zijn winnaars en verliezers. Dat roept vele vragen op. Beloont de mondialisering kapitaal beter dan arbeid? Dicht de mondialisering de diepe kloof tussen arme en rijke landen en verandert ze zo de machtsverhouding tussen Noord en Zuid? En zo ja, moet het bestuur van de wereld dan niet aan die nieuwe realiteit worden aangepast? Of is dat al bezig? Wat met de milieugevolgen van de mondialisering? En is het toeval dat er nu zoveel over goed bestuur wordt gesproken? 

BRUSSEL - Europa breidt uit. In mei 2004 is het zover. Dan houdt Europa pas op voorbij de toendra's van Finland, de sovchozen en kolchozen van Estland, Letland en Litouwen, het met reclameborden volgeplempte Polen, de zigeunernederzettingen van Slowakije en het van nationalisme doorspekte platteland van Hongarije. Over nog eens drie jaar voegen zich het straatarme Roemenië en Bulgarije bij de Europese Unie.

BRUSSEL - Europa is zich met de onrust in Oekraïne en het Midden-Oosten in het afgelopen jaar acuut bewust geworden van haar energie-afhankelijkheid. Brussel presenteerde een nieuwe eurocommissaris voor ‘energie-unie’, maar van echte samenwerking is geen sprake. Nu al heeft ieder Europees land zijn eigen subsidie voor groene stroom. Straks zullen lidstaten op hun eigen manier gaan betalen voor fossiele centrales. Een energie-unie is ver te zoeken.