Kristof Clerix trok 6 weken met een rugzak, laptop, digitaal fototoestel en Inter Rail ticket door Cyprus, Slovenië, Hongarije, Slowakije, Tsjechië, Polen, Litouwen, Letland, Estland en Malta.
In elk land interviewde hij jongeren tussen 17 en 25 jaar. Deze jonge generatie zal het nieuwe, grote Europa, dat vandaag enkel op papier bestaat, echt vorm geven.
Wat verwachten jongeren in de 10 toetredingslanden van Europa? Wie zijn hun nationale helden? Waarvan dromen zij? Hoe voelen jonge Russen zich in Riga? Hoe zien Turks en Grieks Cypriotische jongeren de toekomst van hun eiland? Zal de EU-toetreding een braindrain van jonge intellectuelen op gang brengen? Welke DJ's brengen Polen in vervoering? Zijn de Baltische staten klaar om opnieuw op te gaan in een Unie?
"Ik zou niet kunnen zeggen of communisme of kapitalisme beter zijn. Elke tijd heeft zijn positieve en negatieve kanten. Tijdens het communisme kon je niet naar andere landen reizen en ook de communicatie naar buiten toe was heel gesloten. Positief was wel dat mensen dichter bij elkaar stonden. Nu zie je mensen met de kin omhoog op straat lopen, ze kijken niet eens op als er een arme bedelaar op straat ligt." (Heiki, 25, Tallinn)
