Cielo begint haar eigen onderzoek en wint het vertrouwen en de sympathie van Lamarque, een onconventionele legerluitenant die in de regio werkt. Hij stemt erin toe Cielo te helpen bij haar zoektocht, omdat haar onderzoeksgegevens ook nuttig kunnen zijn voor zijn operaties. Cielo's samenwerking met Lamarque trekt haar verder mee in een vicieuze cirkel van geweld.
De film concentreert zich op Cielo's emotionele achtbaan, terwijl ze geleidelijk in steeds intensere en gevaarlijkere omstandigheden wordt getrokken. De camera blijft dichtbij, we verliezen haar nooit uit het oog terwijl ze geleidelijk verandert van huisvrouw in een wrekende activiste.
Naarmate de gebeurtenissen zich ontvouwen, komt Cielo dichter bij de waarheid: ze ontdekt een massagraf, verkrijgt officiële DNA-analyses, confronteert een van de vermoedelijke ontvoerders, maar corruptie en apathie weerhouden haar van het vinden van een oplossing. Totdat het einde eindelijk komt, onvoorspelbaar en ongevraagd...
La Civil ging in wereldpremière op het filmfestival van Cannes, waar de film de Audacity Award won.
Er gingen jaren van intensief onderzoek aan vooraf door de Roemeens-Belgische regisseuse Teodora Mihai en de Mexicaanse schrijver Habacuc Antonio de Rosario, waarvoor ze een beurs ontvingen van het Pascal Decroos Fonds. Oorspronkelijk zou het een documentaire worden, maar de omstandigheden dwongen hen ertoe er een fictief verhaal van te maken.
"Voor La Civil planden we in het begin om er een waardevol langspeeldocumentaire van te maken. We hebben lang geresearched, talrijke getuigenissen verzameld en uiteindelijk beslist dat we de activiste Miriam Rodriguez zouden volgen in haar dagelijks gevecht naar gerechtigheid, na de kidnapping van haar dochter. Maar vrij snel na de opstart van de eerste filmperiode, werd duidelijk dat dit geen veilige keuze was. Wegens de aard van het verhaal en de zeer gevoelige informatie die het harteerde, kwam er censuur langs meerdere wegen. En soms was zelfs zelf-censuur noodzakelijk om de veiligheid van alle betrokkenen te garanderen. Dit alles maakte het verfilmen haast onmogelijk... tenminste wilden we iets kwalitatiefs maken, wat voor mij van cruciaal belang was. Daarom werd fictie de optie bij uitstek om dit belangrijk thema en dit verhaal alsnog met het publiek te kunnen delen, en alle research op die manier niet te laten verloren gaan. Ik geloof dat de uiteindelijke fictiefilm eer doet aan al het onderzoek dat hier vooraf ging."
Still: La Civil — © Menuetto
