De 27-jarige Moussa houdt de boel overeind. ‘Er is geen gemeenschap zonder regels’ weet hij. ‘Als we het al zes jaar volhouden is het dankzij een goede organisatie.’
Het is de langstlopende bezetting in de hoofdstad maar opeengepakt, zonder privacy en zonder perspectief, weegt het leven er zwaar. Niemand wil er blijven maar niemand weet waarheen. Tegelijk is het hun laatste hoop en toevluchtsoord. Van hieruit strijden ze voor een collectieve regularisatie. Bijna alle bewoners hebben al een bevel gekregen om het land te verlaten nadat hun asielaanvraag werd afgekeurd. De meesten dienden daarop een nieuwe aanvraag in. Maar de kans op erkenning is miniem.
‘Le dernier refuge’ speelt zich af tegen de achtergrond van het Belgische en Europese asielbeleid, waar het wachten schier eindeloos duurt en de verlossing zelden nabij is.
Foto: © Berber Verpoest/Wouter Vanmol
