De VS zijn nochtans karig met informatie over de specifieke rol van Belgen in de Xtc-handel. Salvatore Di Rosa, Raf Sauviller en Danny Ilegems willen daar meer zicht op krijgen via dit project. Wie zijn die Belgen, hoe zwaar wegen ze in deze business, hoe hebben zij die prominente positie veroverd, hoe zijn ze georganiseerd, en waarom slaagt de justitie er blijkbaar niet in om deze drugsstroom in te dijken? Dat zijn de hoofdvragen.
Via interviews met specialisten van de Amerikaanse drugsbestrijdingsdienst DEA, van internationale organismen, met Britse, Nederlandse en vooral met Belgische speurders wil het team een antwoord op een serie vragen:
- Hoe belangrijk is België, m.a.w. waarop zijn de Amerikaanse cijfers gebaseerd? Gaat het om de in beslaggenomen vrachten? Zo ja, in welke verhouding staan die tot wat er werkelijk circuleert?
- Op welke manier heeft België deze 'prominente' positie veroverd? Historiek van de opkomst van de designerdrug en de rol daarin van figuren als de vermoorde Limburgse dokter Danny Leclère.
Welke rol spelen Belgen in de aanmaak van xtc? Als leveranciers van knowhow, van precursoren, als producenten? - Hoe zijn die Belgen georganiseerd? Grootschalig? Kleinschalig? Wat zijn hu internationale connecties, hoe zijn die tot stand gekomen?
- Hoe raken de drugs op hun bestemming? De distributiekanalen en de rol van koeriers en koeriersbedrijven.
- Wat gebeurt er met de winsten? Witwascircuits.
- Hoe verloopt de samenwerking met de Belgische justitie? Houding ministers Volksgezondheid en Economische Zaken, farmaceutische industrie? Wat zijn de ervaringen met de ontmanteling van labs, inbeslagnames, oprollen van syndicaten? Waarom is de justitie blijkbaar niet gewapend om paal en perk te stellen aan deze plaag?
- Wat zijn de gevolgen daarvan voor het milieu (lozingen) en de volksgezondheid? Hoe schadelijk is xtc, hoeveel mensen gebruiken het spul in België? En in de wereld?
Foto: © DEA/Publiek Domein