Adams moest zelf van zijn vader naar Europa komen, hij had geen keuze. Op zijn veertiende ging hij bij zijn vader, die sinds jaren van Accra naar Brussel was verhuisd, wonen. Zijn leefwereld en denkbeelden veranderden drastisch. Nu leeft Adams ondertussen even veel jaren in België als hij in Ghana heeft gewoond en stelt hij zich de vraag: Waarom zijn Ghanezen zo geneigd om naar Europa te komen?
Op zoek naar mogelijke antwoorden neemt Adams Belgische en Ghanese vrienden en kennissen mee op een ontdekkingsreis door Ghana. Door van zijn eigen zoektocht een collectieve zoektocht te maken, probeert Adams de context te creëren waarin gesprekken tot complexe maatschappelijke discussies kunnen leiden.
Uit ervaring weet hij dat wanneer hij als individu deze gesprekken aangaat met mensen in Ghana, hij snel krijgt toegeworpen dat hij makkelijk praten heeft. Hij is namelijk geëmigreerd en zit in een zogezegd comfortabele positie om kritische vragen te stellen. Adams is zich bewust van zijn positie in de Ghanese samenleving en probeert deze te doorbreken door zichzelf te kaderen in een breder gezelschap.
