Media en politiek leven bij gratie van elkaar en openlijke kritiek op ‘de media’ dreigt, zoals voorbeelden in de reeks duidelijk zullen maken, als een boemerang in het eigen gezicht terug te keren: politici die niet flink zijn, worden gestraft. Zo simpel werkt het soms.
Geen enkele partijvoorzitter gebruikt in dat verband graag het woord angst. “Angst is niet het juiste woord. Dat zou getuigen van een verkeerde ingesteldheid". Maar de afspraak dat politici off the record konden praten, op een manier dat hun uitspraken en de concrete voorbeelden niet naar hen te traceren zijn, maakte de tongen wel los.
Wat het meest opvalt is dat de geformuleerde kritiek zeer gelijklopend is. De ene formuleert het al wat scherper dan de andere en de klemtonen verschillen wel eens, maar ondanks de botsende ideologieën lopen de pijnpunten die de verschillende partijen over de media oplijsten verbazend gelijk.
Gepubliceerd in een serie van drie op Apache.be.
Foto's © Marc Mateus / © Tommy Wells
