Daarnaast onderzoeken ze de mogelijkheden van reactivering van bepaalde spoorlijnen. Doorheen de jaren spreken politici meermaals tevergeefs over die reactivering van internationale spoorlijnen tussen Vlaanderen en Nederland.
Aan de hand van drie hoofdpijndossiers klagen de auteurs de gebrekkige samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland aan, als het om spoorlijnen tussen de grensregio’s gaat. De lijn Hasselt-Maastricht staat voor wantrouwen tussen de regio’s en geldverspilling. Gent-Terneuzen staat voor de rol van geld bij reactiveringen van opgeheven spoorlijnen. Hamont-Weert maakt inzichtelijk hoe complex een grensoverschrijdende samenwerking kan zijn.
Uit de blik op het discours over de reactivering komt naar voren dat samenwerking tussen de regio’s niet evident is, maar dat we verregaand afhankelijk zijn van elkaar.
