De Belarussische oppositie bouwde een regering in ballingschap uit, met ministeries die beleidsplannen opmaken en zelfs Belarus vertegenwoordigen bij de EU. De vrije pers verhuisde naar Litouwen, waar zij nu vaak méér lezers en kijkers hebben dan voorheen in Belarus zelf. Ook onafhankelijke Russische media en ngo’s zijn sterker dan ooit, in ballingschap in de Kaukasus, ook al zorgt het geopolitieke web daar voor onzekerheid en instabiliteit.
Is dit een model voor democraten in landen waar de ruimte voor democratische actie onbestaande is: de pijlers van de democratie heropbouwen in een buurland dat daartoe de ruimte biedt?
Foto: © Emiel Petrovitch