2005-02-11

Iraniërs staan bekend als poëzieliefhebbers en verhalenvertellers. Maar wie in het buitenland kent Ahmad Shamlu of Hushang Golshiri? Ronald Bos en Nafiss Nia spraken met uitgevers, schrijvers en dichters, en luisterden in het land. 

Het literaire klimaat in Iran verandert samen met het politieke klimaat. Wat twintig jaar geleden literaire avant-garde werd gevonden, en voor een deel taboe was, is nu niet alleen vrij, maar heeft zijn navolgers. De jonge generatie Iraniërs houdt zich niet aan de regels van het huidige politieke systeem en leest wat ze leuk vindt (er wordt meer dan ooit onder de toonbank verkocht). Daarnaast is er een nieuwe stroming populaire romans die voortdurend op de bestsellerlijst staat. De jongeren willen makkelijk leesbare, spannende en minder filosofische verhalen lezen. Filosofie lezen ze wel in filosofische boeken. De schrijvers en uitgevers gaan blijkbaar met de wens van de lezers mee, zo worden regelmatig veel van die populaire romans herdrukt.

Iran is altijd een land met veel schrijvers en dichters geweest, maar het lijkt of het er met de dag meer worden. In korte tijd is er een snelle ontwikkeling geweest van klassiek naar modern. Er bestaat onenigheid tussen de deskundigen over wat goed en niet goed is. Dat heeft direct met het politiek klimaat in het land te maken, waarin verschillende meningen zijn over de te bewandelen weg naar de toekomst. De verscheidenheid in literaire smaak heeft ook te maken met de schaarse vrijheid die het volk de laatste tien jaar heeft bevochten.

Ronald Bos en Nafiss Nia spraken met uitgevers, schrijvers en dichters en luisterden in het land.

Ronald Bos

Ronald Bos (°1958) is deeltijds medewerker bij het Fonds voor de Letteren (Nl). Daarnaast is hij freelance publicist.

Nafiss Nia

Nafiss Nia is dichter, (scenario)schrijver, vertaler en journalist. Zij is geboren in Esfahan (Iran, 1968) en woont sinds 1992 in Nederland- Amsterdam.
€ 2.140, toegekend op 1/09/2004.
ID
FPD/2004/331
Grant
Fonds Pascal Decroos

PRINT

Het literaire leven in Iran, De Groene Amsterdammer, 11/02/2005.